Ηχώ των Δημοπρασιών – Πρωτοσέλιδο 15 Σεπτεμβρίου 2026

ΤΡΙΤΗ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026
ΕΤΟΣ: 55°
ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ: 15695
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΠΡΩΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
ΧΡΟΝΙΑ
ΗΧΩ
ΤΩΝ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ
ΠΛΗΡΩΜΕΝΟ
ΤΕΛΟΣ
Το Γραφείο
Κ.Τ.Α.
Αριθμός λέειος
MIPHENE
KAOTON
ΚΩΔΙΚΟΣ: 1781
ΕΛΤΑ
Hellenic Post
9ll 772529
029121
Τ: 210 38 17 700 - 210 38 17 716 - 210 38 17 737 F: 210 38 17 331 E: [email protected] W: www.ihodimoprasion.gr
Η ΑΘΗΝΑ ΣΤΟ ΡΑΝΤΑΡ
ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ FUNDS
Επιμέλεια: Τ.Δ.
Η Ελλάδα δεν προσελκύει πλέον μόνο τα
κεφάλαια των μεγάλων διεθνών funds. Αρχίζει να προσελκύει και τους ίδιους τους διαχειριστές τους. Η εγκατάσταση στην Αθήνα
επενδυτικών οργανισμών και υψηλόβαθμων
στελεχών δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη
διαμόρφωση ενός νέου χρηματοοικονομικού
οικοσυστήματος στη χώρα.
Η εξέλιξη αυτή, που πριν από λίγα χρόνια
έμοιαζε με «όνειρο θερινής νυκτός», παίρνει
πλέον συγκεκριμένη μορφή.
Ο Κρις Ρόκος, ιδρυτής της Rokos Capital
Management και ένα από τα γνωστότερα
ονόματα των ευρωπαϊκών hedge funds, με
υπό διαχείριση κεφάλαια 22 δισ. δολαρίων,
ανακοίνωσε ότι μεταφέρει τη φορολογική
του κατοικία από τη Βρετανία στην Ελλάδα.
Παράλληλα, η Millennium Management,
ένας από τους μεγαλύτερους διαχειριστές
κεφαλαίων παγκοσμίως, με περισσότερα από
97 δισ. δολάρια υπό διαχείριση, σχεδιάζει να
ανοίξει γραφείο στην Αθήνα. Ενδιαφέρον για
παρουσία στην Ελλάδα έχει εκδηλώσει και η
αμερικανική Verition Fund Management, με
κεφάλαια 12,6 δισ. δολαρίων.
Οι κινήσεις αυτές δεν θεωρούνται μεμονωμένες. Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, και
άλλα διεθνή funds εξετάζουν την προοπτική
εγκατάστασης στην Ελλάδα, ανοίγοντας ένα
παράθυρο ευκαιρίας για τη δημιουργία ενός
νέου χρηματοοικονομικού κέντρου.
Το οικοσύστημα των υπηρεσιών
Η προσέλκυση μεγάλων διαχειριστών κεφαλαίων μπορεί να δημιουργήσει πολλαπλασιαστικά οφέλη. Γύρω από τα funds αναπτύσσεται ένα ολόκληρο δίκτυο υπηρεσιών:
δικηγορικές και ελεγκτικές εταιρείες, φορολογικοί και επενδυτικοί σύμβουλοι, τράπεζες,
εταιρείες θεματοφυλακής και εξειδικευμένα
στελέχη.
Το μοντέλο αυτό, τηρουμένων των αναλογιών,
συναντάται σε διεθνή χρηματοοικονομικά
κέντρα όπως το Λονδίνο και η Γενεύη. Για την
Ελλάδα σημαίνει νέες επενδύσεις, αλλά και
υψηλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.
Στην προσπάθεια προσέλκυσης των funds onμαντικό ρόλο έχει το νέο φορολογικό πλαίσιο.
Υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, στελέχη
διαχειριστών που μεταφέρουν δραστηριότητες
στην Ελλάδα μπορούν να φορολογούνται με
συντελεστή 5% για bonus και carried interest,
έναντι 15%.
Βασική προϋπόθεση για την ένταξη στο ειδικό καθεστώς είναι οι ετήσιες λειτουργικές
δαπάνες που συνδέονται με την παρουσία
του fund στην Ελλάδα να υπερβαίνουν τα
3 εκατ. ευρώ.
ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ:
Κατάρρευση των γεννήσεων στην Ελλάδα
ραματικές είναι οι δημογραφικές αλλαγές που έχουν συντελεστεί στην Ελλάδα τις
τελευταίες δεκαετίες, με τη χώρα
να βρίσκεται αντιμέτωπη με διαρκή
υποχώρηση των γεννήσεων, γήρανση
του πληθυσμού και διεύρυνση του
αρνητικού φυσικού ισοζυγίου.
Σύμφωνα με έρευνα του αφυπηρε
τήσαντα καθηγητή Δημογραφίας του
Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και διευ
θυντή του Ινστιτούτου Δημογραφι
κών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ),
Βύρωνα Κοτζαμάνη, οι γεννήσεις από
περίπου 148.000 κατά μέσο όρο την
περίοδο 1979-1980 περιορίστηκαν σε
μόλις 67.000 το 2024-2025.
Μείωση της γονιμότητας
Η πτωτική πορεία των γεννήσεων
ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας
του 1970 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Εξαίρεση αποτέλεσε κυρίως
η περίοδος 2003-2009, όταν καταγράφηκε μικρή ανάκαμψη, η οποία
αποδίδεται σε σημαντικό βαθμό στη
μαζική είσοδο αλλοδαπών στη χώρα
μετά το 1990.
Καθοριστικό ρόλο στη μακροχρόνια
υποχώρηση των γεννήσεων έχει η
μείωση της διαγενεακής γονιμότη
τας. Οι γυναίκες που γεννήθηκαν
στα τέλη της δεκαετίας του 1950
απέκτησαν κατά μέσο όρο περίπου
δύο παιδιά, ενώ εκείνες που γεννήθηκαν γύρω στο 1985 αναμένεται να
αποκτήσουν λιγότερα από 1,5.
Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνεται και
στους ετήσιους δείκτες γονιμότητας.
Από περίπου 2.200 παιδιά ανά 1.000
γυναίκες το 1979-1980, ο δείκτης έχει
υποχωρήσει στα 1.240 παιδιά ανά
1.000 γυναίκες το 2024-2025.
Σχεδόν διπλάσιοι οι θάνατοι από τις γεννήσεις
Η συρρίκνωση των γεννήσεων, σε
συνδυασμό με την αύξηση των θα
νάτων λόγω της δημογραφικής γήρανσης, έχει ανατρέψει πλήρως το
φυσικό ισοζύγιο της χώρας.
Την περίοδο 1971-1980 οι γεννήσεις
ξεπερνούσαν τους θανάτους κατά
περίπου 638.000. Την επόμενη δεκαετία το πλεόνασμα περιορίστηκε
στις 276.000 και κατά τη δεκαετία
1991-2000 μόλις στις 22.000.
Από το 2010 και μετά, η εικόνα αντιM
στράφηκε. Την περίοδο 2011-2020
καταγράφηκαν περίπου 267.000
περισσότεροι θάνατοι από γεννήσεις, ενώ μόνο στην πενταετία 20212025 η διαφορά έφτασε περίπου τις
290.000.
Μεγάλες οι διαφορές
μεταξύ των νομών
Η δημογραφική υποχώρηση δεν
εξελίσσεται με την ίδια ένταση σε
ολόκληρη τη χώρα.
Μεταξύ 2009 και 2024 οι γεννήσεις
στην Ελλάδα μειώθηκαν κατά 42%,
από 117.440 σε 68.310. Σε έξι νομούς
της ηπειρωτικής Ελλάδας - Θεσπρωτία, Γρεβενά, Φθιώτιδα, Κοζάνη,
Ευρυτανία και Φλώρινα- η μείωση
ξεπέρασε το 50%.
Σε ακόμη δέκα νομούς η πτώση κυμάνθηκε μεταξύ 45% και 50%.
Στον αντίποδα, έξι νησιωτικοί νομοί
εμφάνισαν μικρότερη υποχώρηση,
κάτω από 30%, ενώ στις Κυκλάδες
και τη Ζάκυνθο η μείωση ήταν μι
κρότερη ακόμη και από 15%.
Οι θάνατοι είναι πλέον σχεδόν διπλάσιοι από τις γεννήσεις
Ενδεικτική της δημογραφικής ανατροπής είναι και η αναλογία θανάτων
ανά 100 γεννήσεις.
Το 2009 αντιστοιχούσαν στην Ελλά
δα περίπου 92 θάνατοι για κάθε 100
γεννήσεις. Το 2024, η αναλογία είχε
εκτοξευθεί στους 184 θανάτους ανά
100 γεννήσεις.
Σε περιφερειακό επίπεδο, ωστόσο, οι
αποκλίσεις είναι ιδιαίτερα μεγάλες.
Το 2024 ο σχετικός δείκτης κυμαινόταν από 79 έως 276 θανάτους ανά
100 γεννήσεις.
Δωδεκάνησα, Ξάνθη και τρεις από
τους τέσσερις νομούς της Κρήτης
-Χανιά, Ρέθυμνο και Ηράκλειοεξακολουθούσαν να καταγράφουν
λιγότερους θανάτους από γεννήσεις.
Αντίθετα, σε 17 νομούς, όλοι στην
ηπειρωτική Ελλάδα, καταγράφη
καν από 175 έως 276 θάνατοι ανά 100
γεννήσεις.
Σύμφωνα με τον κ. Κοτζαμάνη, οι
γεννήσεις σε κάθε περιοχή εξαρτώνται κυρίως από δύο παράγοντες: τον
αριθμό των γυναικών αναπαραγωγι
κής ηλικίας και τη γονιμότητά τους.
Αντίστοιχα, ο αριθμός των θανάτων
επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από
το μέγεθος και την ηλικιακή σύνθεση
του ηλικιωμένου πληθυσμού, καθώς
και από τις πιθανότητες θανάτου ανά
ηλικία.
Με βάση αυτή την προσέγγιση, οι
περιοχές που εμφάνισαν τις μεγαλύτερες μειώσεις στις γεννήσεις είχαν ήδη χαμηλότερη γονιμότητα στις
γενιές του 1960, ενώ στη συνέχεια
παρουσίασαν ακόμη ταχύτερη υποχώρηση της γονιμότητας και μεγαλύτερη συρρίκνωση του αριθμού των
γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας.
Αντίθετα, οι περιοχές όπου οι γεννήσεις παραμένουν σχετικά υψη
λότερες και οι θάνατοι δεν έχουν
ξεπεράσει σημαντικά τις γεννήσεις
χαρακτηρίζονται από νεότερο πληθυσμό, ηπιότερη μείωση των γεννήσεων και μικρότερη αύξηση του
αριθμού των ηλικιωμένων.
Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν επί
σης οι μεταναστευτικές ροές, καθώς
ορισμένες περιοχές έχουν συγκρατή
σει μεγαλύτερο μέρος του νεότερου
πληθυσμού τους, ενώ παράλληλα
έχουν προσελκύσει νέους κατοίκους
από το εσωτερικό και το εξωτερικό.
Η εικόνα που διαμορφώνεται για το
μέλλον παραμένει ιδιαίτερα ανησυχητική.
Όπως επισημαίνει ο κ. Κοτζαμά
νης, την τελευταία δεκαπενταετία
οι γεννήσεις μειώθηκαν κατά 42%,
ποσοστό πολύ υψηλότερο από την
αντίστοιχη πτώση της δεκαετίας
του 1980, όταν είχαν μειωθεί κατά
31%, από περίπου 148.000 το 1980
σε 102.000 το 1990.
Μάλιστα, μια νέα σημαντική μεί
ωση των γεννήσεων, της τάξης του
15%, προβλέπεται -ανάλογα με την
εξέλιξη της γονιμότητας και της θνη
σιμότητας– μεταξύ 2045 και 2060.
Ο λόγος είναι ήδη ορατός από σήμερα: την περίοδο 2010-2029 γεννιούνται περίπου 450.000 λιγότερα
παιδιά σε σύγκριση με την εικοσαε
τία 1990-2009. Οι μικρότερες αυτές
γενεές θα είναι εκείνες που θα εισέλθουν στην αναπαραγωγική ηλικία τις
επόμενες δεκαετίες, περιορίζοντας
ακόμη περισσότερο τη «δεξαμενή»
των μελλοντικών γονέων.
Το δημογραφικό πρόβλημα, επομέ
νως, δεν αφορά μόνο το πόσα παιδιά
γεννιούνται σήμερα. Η επίδραση των
χαμηλών γεννήσεων μεταφέρεται
από γενιά σε γενιά και δημιουργεί
έναν μηχανισμό που, χωρίς ουσιαστική ανατροπή των τάσεων, μπορεί
να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη
συρρίκνωση του πληθυσμού τις επόμενες δεκαετίες.