Ηχώ των Δημοπρασιών – Πρωτοσέλιδο 3 Νοεμβρίου 2026

ΤΡΙΤΗ
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΠΡΩΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
ΧΡΟΝΙΑ
ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026
ΕΤΟΣ: 550
ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ: 15729
ΗΧΩ
ΤΩΝ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ
ΠΛΗΡΩΜΕΝΟ
ΤΕΛΟΣ
Τολ. Γραφείο
K.T.A
Αριθμός λέειος
MEPHZIEE
KAOTON
ΚΩΔΙΚΟΣ: 1781
ΕΛΤΑ
Hellenic Post
9 772529
Τ: 210 38 17 700 - 210 38 17 716 - 210 38 17 737 F: 210 38 17 331 E: [email protected] W: www.ihodimoprasion.gr
029121
Κατρακύλα στις γεννήσεις στην Ελλάδα
Τι προβλέπεται για την επόμενη 20ετία, τι δείχνουν τα στοιχεία
ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
ΤΟΥ 2027
Προς των πυλών βρίσκεται ο νέος λογαριασμός
των τελών κυκλοφορίας. Η ΑΑΔΕ ετοιμάζε
ται να αναρτήσει τα ειδοποιητήρια για την
πληρωμή των τελών κυκλοφορίας του 2027
στην πλατφόρμα myCar με την προθεσμία
να λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2026. Μέσω της
πλατφόρμας, οι φορολογούμενοι έχουν τη
δυνατότητα να θέσουν σε ψηφιακή ακινησία
το όχημά τους προκειμένου να απαλλαγούν
από την καταβολή των τελών.
Τα τέλη κυκλοφορίας παραμένουν «παγωμένα»
στα ίδια επίπεδα, όπως και τα πρόστιμα, το
ύψος των οποίων κλιμακώνεται ανάλογα με
τον χρόνο καθυστέρησης της εξόφλησης των
τελών. Όσο νωρίτερα μετά τη λήξη της προθεσμίας γίνει η εξόφληση, τόσο μικρότερο θα
είναι το αυτοτελές πρόστιμο που θα επιβαρύνει
τους παραβάτες.
Συγκεκριμένα, από την 1η Ιανουαρίου 2027, τα
πρόστιμα θα κλιμακώνονται ως εξής:
• 25% επί του τέλους αν αυτό καταβληθεί εντός
του Ιανουαρίου,
• 50% επί του τέλους αν πληρωθεί τον Φεβρουάριο, και
• 100% αν καταβληθεί από την 1η Μαρτίου.
Σε κάθε περίπτωση, το πρόστιμο δεν μπορεί
να υπολείπεται των 30 ευρώ.
Λίγο πριν φτάσουν τα νέα τέλη κυκλοφορίας,
οι φορολογούμενοι θα πρέπει να γνωρίζουν
τα εξής:
• Σε περίπτωση μεταβίβασης του οχήματος
εντός του τρέχοντος έτους, τα τέλη κυκλοφορίας θα καταβληθούν από αυτόν που είναι
κάτοχος την 1η Ιανουαρίου του νέου έτους.
• Σε περίπτωση συνιδιοκτησίας ενός οχήματος, εκδίδονται ειδοποιητήρια τελών για κάθε
ΑΦΜ. Τα τέλη είναι αδιαίρετα και αρκεί να τα
πληρώσει ένας από τους συνιδιοκτήτες. Αν δεν
πληρωθούν, ο καθένας είναι συνυπόχρεος για
ολόκληρο το ποσό.
• Ακινησία. Οι κάτοχοι των Ι.Χ. οχημάτων έχουν
τη δυνατότητα και φέτος να τα θέσουν σε
ακινησία, αποφεύγοντας την πληρωμή των
τελών κυκλοφορίας για το 2027. Η προθεσμία
λήγει στο τέλος του χρόνου και η κατάθεση
των πινακίδων κυκλοφορίας μπορεί να γίνει
ηλεκτρονικά μέσω της πλατφόρμας myCar
της ΑΑΔΕ. Αυτό που θα πρέπει να γνωρίζουν
οι φορολογούμενοι είναι ότι όσοι εντοπιστούν
μετά τη δήλωση ακινησίας να κυκλοφορούν τα
οχήματά τους, θα κληθούν να καταβάλουν πρόστιμο ύψους 10.000 ευρώ, το οποίο αυξάνεται
στα 30.000 ευρώ σε περίπτωση υποτροπής,
ενώ ταυτόχρονα αφαιρείται για τρία χρόνια το
δίπλωμα οδήγησης του ιδιοκτήτη ή κατόχου
του οχήματος.
* διαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει
η πορεία των γεννήσεων στην
• Ελλάδα κατά τη μεταπολεμική
περίοδο. Από το 1951 έως το 1980, ο
αριθμός τους κυμαινόταν κατά μέσο
όρο στις 150.000 ετησίως.
Ωστόσο, τις επόμενες δεκαετίες άρχισε να καταγράφεται σημαντική μεί
ωση, με τις γεννήσεις να υποχωρούν
στις 100.000 ετησίως τη δεκαετία
του 1990. Παρά τη μικρή ανάκαμψη
που σημειώθηκε τη δεκαετία του
2000, η πτωτική τάση συνεχίστη
κε, με τον αριθμό των γεννήσεων
να εκτιμάται ότι θα περιοριστεί στις
65.000 το 2026.
Πρόκειται για στοιχεία έρευνας του
αφυπηρετήσαντα καθηγητή Δημογραφίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και Διευθυντή του Ινστιτούτου
Δημογραφικών Ερευνών και Μετ
λετών (ΙΔΕΜ) Βύρωνα Κοτζαμάνη.
Όπως επισημαίνει ο ίδιος, η τάση
μείωσης των γεννήσεων έχει τις ρίζες
της στην προπολεμική περίοδο.
Ειδικότερα, την περίοδο 1932-1940,
όταν ο πληθυσμός της Ελλάδας ήταν
σημαντικά μικρότερος, καταγράφονταν κατά μέσο όρο 118.500 γεννήσεις ετησίως, έναντι 154.000 την
περίοδο 1955-1964. Η πτωτική πορεία
που ακολούθησε αποτυπώνεται και
στις εκτιμήσεις για την τρέχουσα
δεκαετία (2021-2030), κατά την οποία
οι γεννήσεις δεν αναμένεται να ξεπε
ράσουν συνολικά τις 700.000, έναντι
920.000 την περίοδο 2011-2020, και
ταγράφοντας μείωση περίπου 25%.
Αν θεωρήσουμε δε τον μακρύ χρόνο,
θα διαπιστώσουμε ότι η συρρίκνωσή
τους οφείλεται στην μείωση του αριθμού των παιδιών που έφεραν στον
κόσμο οι γενεές που γεννηθήκαν
μετά τις τελευταίες δεκαετίες του
19ου αιώνα.
Ο περιορισμένος αριθμός παιδιών
που κάνουν σήμερα τα ζευγάρια δεν
αφορά φυσικά μόνον την Ελλάδα,
αλλά όλες τις ανεπτυγμένες χώρες,
αναφέρει ο κ. Κοτζαμάνης και συνεχίζει σημειώνοντας ότι «αν σε όλες
σχεδόν τις χώρες της Δυτικής και
Βορείου Ευρώπης η πτώση της γονιμότητας των γενεών ξεκίνησε με
τις γενεές που γεννήθηκαν πολύ πιο
πριν από τα τέλη του 19ου αιώνα, η
πτωτική αυτή πορεία αναστράφηκε
προσωρινά στις γυναίκες που γεννήθηκαν στον μεσοπόλεμο (αυτές έφεραν στον κόσμο περισσότερα παιδιά
από τους γονείς τους - βλ. και baby
boom) - και συνεχίσθηκε, αν και με
πολύ διαφοροποιημένους ρυθμούς,
στις γυναίκες που γεννήθηκαν μετά
το τέλος του δευτέρου παγκόσμιου
πολέμου.
Οι αλλαγές δε στις αναπαραγωγικές
συμπεριφορές στις χώρες αυτές όσων
γεννήθηκαν μετά τον πόλεμο, αλλαγές που οδήγησαν και στον περιορι
σμό του αριθμού των παιδιών συνοδεύτηκαν, εκτός των άλλων, και από
την ριζική αναθεώρηση του θεσμού
του γάμου, της μητρικής αγάπης, της
μητρότητας, της σεξουαλικότητας,
την ανάπτυξη νέων προβληματισμών
για την εκπαίδευση των παιδιών και
την κοινωνικοποίησή τους αλλά και
την υιοθέτηση νέων στρατηγικών για
την υλοποίηση των στόχων των δυο
εταίρων που αποτελούν το ζευγάρι.
Η υλοποίηση δε των στόχων αυτών
είναι πλέον εφικτή στο πλαίσιο ενός
νέου μοντέλου οικογένειας που διαφοροποιείται σημαντικά από τα
προϋπάρχοντα».
Εκείνο όμως που διαφοροποιεί κατά
τον κ. Κοτζαμάνη κυρίως την Ελλάδα από πολλές από τις χώρες της
Δυτικής και Βορείου Ευρώπης είναι:
«ι) η μείωση του αριθμού των παιδιών
που έφεραν στον κόσμο τα ζευγάρια ξεκίνησε πολύ αργότερα -μετά
τέλη του 19ου αιώνα- και συνεχίζεται
απρόσκοπτα καθώς οι γυναίκες που
γεννήθηκαν το 1985 κάνουν λιγότερα
από 1,5 παιδιά ενώ οι γεννηθείσες το
1930 έκαναν σχεδόν 2,3 και,
ιι) ο αριθμός των παιδιών που φέρ
νουν στον κόσμο όσες γεννήθηκαν
στην Ελλάδα μετά τα μέσα της
δεκαετίας του 1950 απέχει όλο και
περισσότερο τόσο από αυτόν που
επιθυμούν να αποκτήσουν όσο και
από αυτόν που απαιτείται (2,07) για
να αναπληρωθούν.
Απέχει ειδικότερα πολύ περισσότερο
από ότι σε μια σειρά ευρωπαϊκών χωρών που έχουν δημιουργήσει εδώ και
δεκαετίες ένα ευνοϊκότατο για την
οικογένεια και το παιδί περιβάλλον,
περιόρισαν τις έμφυλες διακρίσεις
και τις ασυμβατότητες ανάμεσα στην
δημιουργία οικογένειας και την εργασία και διαθέτουν ταυτόχρονα ένα
διευρυμένο και αποτελεσματικό κράτ
τος πρόνοιας. Έτσι, οι μεταπολεμικές
γενεές στη χώρα μας κάνουν όλο και
λίγο λιγότερα παιδιά και ο γεννήσεις
μετά το 1980 συρρικνώνονται ενώ
στις προαναφερθείσες χώρες, όσοι
γεννήθηκαν ανάμεσα στο 1945 και
το 1985 απέκτησαν από 1,8 έως 2,0
παιδιά, έναν αριθμό που υπολείπεται
πολύ λίγο τόσο αυτού που επιθυμούν
όσο και αυτού που διασφαλίζει την
αναπαραγωγή τους».
«Αν και ο ρυθμός μείωσης των γυναικών 25-44 ετών θα επιβραδυνθεί
τα επόμενα χρόνια ενώ αναμένεται
και μια επιβράδυνση τόσο της αύξησης της ήδη υψηλής μέσης ηλικίας
στη γέννηση όσο και της μείωσης
της διαγενεακής γονιμότητας των
νεότερων γενεών, οι γεννήσεις την
επόμενη εικοσαετία (2027-46), εν
απουσία θετικού μεταναστευτικού
ισοζυγίου, θα είναι παρ' όλα αυτά
λιγότερες από 1,4 εκατ. έναντι του 1,8
εκατ. της προηγουμένης (2007-2016).
Θα είναι δε ακόμη λιγότερες την επο
μένη εικοσαετία, καθώς θα φθάσουν
σε ηλικία δημιουργίας οικογένειας
όσοι και όσες γεννήθηκαν ανάμεσα
στο 2009 και το 2026 (υπενθυμίζουμε
ότι οι γεννήσεις ανάμεσα στα δυο
αυτά έτη μειώθηκαν 45%)».