Πρωινός Μοριάς – Πρωτοσέλιδο 7 Οκτωβρίου 2026

Έτος ιδρύσεως

1989
(Μηνιαία έκδοση)
2007 - 2017
(Εβδομαδιαία έκδοση)
2017 (Ημερήσια έκδοση)
Έδρα - Γραφεία:
ΒΙ.ΠΕ. ΤΡΙΠΟΛΗΣ, 5Β
Τ.Κ. 221 50 ΤΡΙΠΟΛΗ
Τηλ.: 2710 23 51 80
2710 23 51 81

Ημερήσια Εφημερίδα της Αρκαδίας

ΤΕΤΑΡΤΗ 7 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026 | Αρ. φύλλου 2154 | 1 €

email: [email protected]
www.proinosmorias.gr

Η Αθήνα ξανανοίγει τον φάκελο των Μνημονίων
Δεκαέξι χρόνια μετά την είσοδο
της Ελλάδας στην εποχή των Μνημονίων, δύο από τα πρόσωπα που
βρέθηκαν κοντά στον πυρήνα των
αποφάσεων επιστρέφουν στα δύσκολα εκείνα χρόνια. Ο Ευάγγελος
Βενιζέλος, υπουργός Οικονομικών
στην κορύφωση της κρίσης και μετέπειτα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά, και η Μαρία
Δαμανάκη, τότε Επίτροπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μίλησαν χθες στους «Διαλόγους για
την Αθήνα» (στην ιστορική Αίθουσα
Τελετών του ΕΚΠΑ), για το Grexit,
τις ευθύνες Αθήνας και Βρυξελλών,
τις χαμένες μεταρρυθμίσεις, την
εξουσία και τα όριά της. Μια συζή-

τηση που ξεκίνησε από τη μνήμη
των Μνημονίων και κατέληξε στο
διαρκώς επίκαιρο ερώτημα: πόσο

πρέπει να μένει κανείς στην εξουσία
και, κυρίως, πότε πρέπει να ξέρει να
φεύγει;
• ΣΕΛ. 4

Ο Σαμαράς μίλησε για την Αθήνα και άφησε... ανοιχτό το αύριο
Ο Αντώνης Σαμαράς μίλησε για
την Αθήνα, αλλά δύσκολα θα μπορούσε κανείς να ακούσει την παρέμβασή του μόνο ως μια ομιλία για τη
μεγαλούπολη. Χθες το απόγευμα
στην Αίθουσα Τελετών του ΕΚΠΑ
και στο συνέδριο του «Βήματος»
«Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον
μύθο στη σύγχρονη πόλη», ο Μεσσήνιος πρώην πρωθυπουργός χρησιμοποίησε την πρωτεύουσα ως
αφετηρία για να μιλήσει ουσιαστικά
για τη σημερινή Ελλάδα και την ποιότητα της πολιτικής ηγεσίας.
Έθεσε το ερώτημα της ευθύνης
απέναντι στη γιγάντωση των μεγαλουπόλεων και γρήγορα πέρασε στο
βαθύτερο ζήτημα: τι κάνει μια ηγεσία
όταν τα προβλήματα συσσωρεύονται;
Τα διαχειρίζεται ώστε να μη «σκάσουν» στη δική της θητεία ή επιχειρεί

να αλλάξει πορεία; Μίλησε για κοινωνική και πνευματική παρακμή, για
απώλεια συλλογικότητας, για εγκατάλειψη της υπαίθρου και για μια πολιτική που, κατά την κρίση του, έχει
περιοριστεί υπερβολικά στη διαχείριση. Η κατάληξή του ήταν χαρακτηριστική: χρειάζεται επιστροφή στην
«πολιτική των ιδεών και των οραμάτων».
Δεν είπε «Μητσοτάκης». Δεν είπε
«νέο κόμμα». Δεν ανακοίνωσε πολιτική πρωτοβουλία. Και ακριβώς γι’
αυτό οι αποσιωπήσεις του απέκτησαν
ενδιαφέρον. Σε μια συγκυρία όπου
κάθε κίνηση του πρώην πρωθυπουργού παρακολουθείται για το πολιτικό
της βάρος, οι αναφορές σε ηγεσίες
που ενδιαφέρονται πρωτίστως να συντηρούν την εξουσία και σε μια Δημοκρατία που κινδυνεύει όταν η

κοινωνία απομακρύνεται από την
πολιτική δύσκολα ακούστηκαν ως
ουδέτερες θεωρητικές παρατηρήσεις.
Ο Σαμαράς δεν προανήγγειλε το
επόμενο βήμα. Έκανε κάτι πιο χαρακτηριστικό της πολιτικής του γραφής:
περιέγραψε το τοπίο, υπέδειξε τι θεωρεί ανεπαρκές και άφησε το ακροατήριο να συμπληρώσει το όνομα
που ο ίδιος επέλεξε να μη προφέρει.