Έτος ιδρύσεως

1989
(Μηνιαία έκδοση)
2007 - 2017
(Εβδομαδιαία έκδοση)
2017 (Ημερήσια έκδοση)
Έδρα - Γραφεία:
ΒΙ.ΠΕ. ΤΡΙΠΟΛΗΣ, 5Β
Τ.Κ. 221 50 ΤΡΙΠΟΛΗ
Τηλ.: 2710 23 51 80
2710 23 51 81

Ημερήσια Εφημερίδα της Αρκαδίας

ΤΡΙΤΗ 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2026 | Αρ. φύλλου 2123 | 1 €

email: [email protected]
www.proinosmorias.gr

Τι θα απομείνει στη Μεγαλόπολη μετά τον λιγνίτη;
Με το γνώριμο αιχμηρό, καταγγελτικό
και βαθιά συναισθηματικό του ύφος, ο
«Αίμων» (συγγραφικό ψευδώνυμο Μεγαλοπολίτη) επανέρχεται για να μιλήσει
για τη Μεγαλόπολη της μεταλιγνιτικής
εποχής. Και αυτή τη φορά δεν γράφει
απλώς για το κλείσιμο των μονάδων ή
για την απολιγνιτοποίηση. Γράφει για
έναν τόπο που, όπως υποστηρίζει, βλέπει να ξηλώνεται κομμάτι-κομμάτι η
οικονομική, κοινωνική και βιομηχανική
του ιστορία.
Στο στόχαστρό του βρίσκονται οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν γύρω από
τη ΔΕΗ, η απώλεια θέσεων εργασίας, η
εγκατάλειψη της παραγωγικής προοπτικής της περιοχής, αλλά κυρίως η
καταστροφή εγκαταστάσεων και μηχα-

νημάτων που επί δεκαετίες υπήρξαν
συνδεδεμένα με τη ζωή της Μεγαλόπολης. Για τον «Αίμονα», ο παλιός εκσκαφέας που ανατινάχθηκε δεν ήταν
απλώς ένας σκουριασμένος όγκος μετάλλου. Ήταν ένα κομμάτι βιομηχανικής κληρονομιάς, ένα εργαλείο γνώσης
και ένα σύμβολο της εποχής κατά την
οποία η περιοχή «έδινε φως» σε ολόκληρη τη χώρα.
Μέσα από ιστορικές αναφορές, πολιτικές αιχμές και μια σειρά ρητορικών
ερωτημάτων, θέτει τελικά ένα μεγαλύτερο ζήτημα: τι θα απομείνει στη Μεγαλόπολη μετά τον λιγνίτη; Και, κυρίως,
ποιο είναι το σχέδιο για τους ανθρώπους
της;
Η δική του πρόταση είναι σαφής: αντί

για μια μετάβαση που θα στηριχθεί μόνο
σε φωτοβολταϊκά, κατεδαφίσεις ή εγκαταστάσεις ξένες προς την ιστορία της
περιοχής, ζητά τη διάσωση της τεχνογνωσίας και τη δημιουργία ενός πρότυπου πανεπιστημιακού και τεχνολογικού
κέντρου, που θα αξιοποιήσει τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις, τις εργατικές
κατοικίες και τη βιομηχανική εμπειρία
της Μεγαλόπολης.
Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς
με όλες τις διαπιστώσεις του, το ερώτημα που αφήνει πίσω του ο «Αίμων»
δύσκολα αγνοείται: η μεταλιγνιτική Μεγαλόπολη θα αποκτήσει μια νέα ταυτότητα ή θα μείνει να κοιτάζει τα
απομεινάρια εκείνης που είχε;
• ΣΕΛ. 8 - 9

Επίσκεψη προσκυνητών στην Τρίπολη και τη Μονή Άνω Χρέπας –
Αναγκαία η βελτίωση του δρόμου πρόσβασης
Καλημέρα στην όμορφη Αρκαδία.
Στις 12 Αυγούστου, το απόγευμα, τρία
λεωφορεία με εκδρομείς και προσκυνητές από τα περίχωρα της Σπάρτης, τη
Μαγούλα και την Τρύπη, επισκεφθήκαμε την πόλη της Τρίπολης και, στη
συνέχεια, στις 6 το απόγευμα, την Ιερά
Μονή Άνω Χρέπας, όπου τελέστηκε
Εσπερινός και Παράκληση.
Οι εντυπώσεις μας από την πόλη της
Τρίπολης ήταν πολύ καλές. Ιδιαίτερα
όμορφη ήταν η παραμονή μας στην
πλατεία Άρεως, όπου καθίσαμε για φαγητό και είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε το κέντρο της πόλης.
Άριστες ήταν και οι εντυπώσεις μας
από τη φιλόξενη Ιερά Μονή Άνω Χρέπας. Η πανοραμική θέα από το μπαλκόνι της Μονής προς την πόλη της

Τρίπολης είναι πραγματικά μαγευτική
και αναδεικνύει με μοναδικό τρόπο το
ιδιαίτερο φυσικό ανάγλυφο της Αρκαδίας. Ωστόσο, υπάρχει και ένα σοβαρό
αρνητικό σημείο, το οποίο θεωρώ ότι
πρέπει να επισημανθεί. Πρόκειται για
τον ιδιαίτερα στενό, ανηφορικό και επικίνδυνο δρόμο που οδηγεί προς τη
Μονή. Η διέλευση μεγάλων οχημάτων,
όπως τα λεωφορεία, γίνεται με μεγάλη
δυσκολία, ενώ ορισμένες στροφές είναι
εξαιρετικά επικίνδυνες.
Θα ήθελα, λοιπόν, να καταθέσω ως
πρόταση την άμεση διαπλάτυνση, τουλάχιστον, των τριών πιο επικίνδυνων
στροφών του δρόμου. Κατά την κάθοδό
μας, στην πρώτη από αυτές, πραγματικά
φοβηθήκαμε, καθώς το λεωφορείο ταλαντεύτηκε έντονα. Η απότομη και πε-

τρώδης πλαγιά δίπλα στον δρόμο καθιστά οποιαδήποτε εκτροπή οχήματος
εξαιρετικά επικίνδυνη, με ενδεχόμενο
πολύ σοβαρού ατυχήματος.
Το συγκεκριμένο πρόβλημα είναι
γνωστό και θεωρώ πως είναι απαραίτητο να εξεταστεί άμεσα, προκειμένου
να διασφαλιστεί η ασφαλής πρόσβαση
τόσο των κατοίκων όσο και των πολυάριθμων επισκεπτών και προσκυνητών
της Μονής.
Με εκτίμηση,
Γεώργιος Μπουγάδης
* Έχω υπηρετήσει στο παρελθόν ως εκπαιδευτικός στην πόλη της Τρίπολης και διατηρώ ιδιαίτερη εκτίμηση για τον τόπο. Άλλωστε, δεν
πρέπει να ξεχνάμε ότι η γεωμορφολογία και η
φυσική ομορφιά της Αρκαδίας είναι πραγματικά
μοναδικές.