Κωδικός 1806

† Ιδρυτής - Νικόλαος Καραθάνος 1951-1974 * Ιδιοκτήτρια - Εκδότρια Σταυρίδου Ι. Στυλιανή

Δεκαπενταύγουστος στο Παγγαίο

Η Ιερά Μονή Εικοσιφοινίσσης
υποδέχεται το «Πάσχα του
Καλοκαιριού»
Όλο το πρόγραμμα της Μητρόπολης Δράμας

ΔΡΑΜΑ, ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2026

Με λαμπρότητα η υποδοχή
των Ιερών Λειψάνων
στην Πρασινάδα
Παρανεστίου

Περίοδος Β’ (1974)*

Για τη μεταποίηση πατάτας στο Νευροκόπι

Ξεκίνησαν οι μεγάλες εορταστικές εκδηλώσεις
στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος

Υπεγράφη η παραχώρηση
του οικοπέδου χάθηκε όμως
η επένδυση για την πατάτα!

Δηλώσεις του προέδρου της ΕΑΣ Δράμας
κ. Κεσκίνογλου στον «Π.Τ.»

Αρ. φύλλου 6880-13.608

0,50 €

Ο Τύμβος Καστά,
που μετατρέπεται
σε διεθνή πολιτιστικό πόλο,
η Αρχαία Ξύλινη Γέφυρα
και τα νέα έργα
των 20 εκατ. ευρώ
Αμφίπολη: Αντίστροφη
μέτρηση για το 2028

σελ. 3η

Αρχιτεκτονικό στοίχημα
για τον πολιτισμό της Δράμας
η αναπαλαίωση της Οικίας Παμπούκα

►Η σωτήρια επέμβαση της ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ για τα διατηρητέα της
Δράμας
►«Μάχη» με τον χρόνο για να ανοίξει τις πύλες του το συντομότερο
δυνατόν

Σ

Του Θανάση Πολυμένη
Ε ΠΛΗΡΗ εξέλιξη βρίσκονται οι εργασίες αναπαλαίωσης και ανακαίνισης της Οικίας Παμπούκα, επί της
οδού Περδίκκα, από την ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ.
Την Οικία Παμπούκα, ή «Αρχοντικό» ή
«Παλατάκι» Παμπούκα όπως πολλές φορές λέγεται, χτίστηκε κατά το 1930, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως οικία από
τον πολιτικό μηχανικό Δούκα το 1928, για
τον Ζήση Παμπούκα από το Δοξάτο, διευθυντή της αμερικανικής εταιρείας καπνού Standard. Το 1931 η εταιρεία Standard χρεοκόπησε.
Στη συνέχεια, ο Ζήσης Παμπούκας ασχολήθηκε μόνος του με την εμπορία καπνού και οι οικονομικές του ανάγκες τον
υποχρέωσαν να πωλήσει το κτίσμα. Το αγόρασε τότε το Ταμείο Ασφάλισης Καπνεργατών (Τ.Α.Κ.) και στεγάστηκαν σε
αυτό τα γραφεία του ταμείου και μια μικρή μονάδα πρώτων βοηθειών. Μετά τη
συγχώνευση του Τ.Α.Κ. με το Ι.Κ.Α. το ακίνητο προσαρτήθηκε στην περιουσία
του Ι.Κ.Α. και ενοικιάστηκε σε διάφορους
φορείς, και λειτούργησε είτε ως, εστιατόριο, ως Κρατικός Βρεφονηπιακός Σταθμός και άλλες χρήσεις.
Τα τελευταία χρόνια είχε παραμείνει
κλειστό και μεταβιβάστηκε ως περιουσία
στον e-ΕΦΚΑ, απ’ όπου εκμισθώθηκε από
την ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ του Δραμινού Ναυπηγού και επιχειρηματία κ. Άρη Θεοδωρίδη
για 50 χρόνια, με στόχο να την αναπαλαιώσει και να την ανακαινίσει.
Αυτή την ώρα, η εταιρεία που έχει αναλάβει τις εργασίες δίνει μάχη με το χρόνο, ώστε να καταστεί δυνατόν να ανοίξει
έστω για μια φορά στο κοινό στα τέλη Σεπτεμβρίου, περίοδος κατά την οποία η
ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ διοργανώνει την μεγάλη

ετήσια εκδήλωση με τα βραβεία του ετήσιου φωτογραφικού διαγωνισμού, καθώς
και τη βράβευση ενός αγρότη και ενός
επιστήμονα από τη Δράμα.
Μετά από τις σχετικές μελέτες που ολοκλήρωσε ο κ. Θεοδωρίδης με δικά του
έξοδα και μέσω της ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ και
μετά από μια μακριά διαδικασία, δόθηκε
η τελική άδεια από το Υπουργείο Πολιτισμού και οι εργασίες αποκατάστασης έχουν ξεκινήσει εδώ και μερικούς μήνες.
Πρόκειται για μια δύσκολη εργασία,
καθώς η Οικία Παμπούκα είναι ένα διατηρητέο κτίσμα και θα πρέπει να έρθει στην
αρχική του κατάσταση.
Προς το παρόν, τόσο η ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ,
όσο και ο ίδιος ο κ. Θεοδωρίδης, δεν έχουν ανακοινώσει για το ποια θα είναι η
χρήση της. Αν θα στεγαστούν εκεί τα
γραφεία της ΑμΚΕ, ή αν χρησιμοποιηθεί
ως μουσειακός – εκθεσιακός χώρος για
κάποιο είδος τέχνης.
Η ανάδειξη και αξιοποίησή του, αποτελεί ένα ακόμα μεγάλο στοίχημα για τον
Δραμινό επιχειρηματία κ. Θεοδωρίδη και
την ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ, ο οποίος έχει αγοράσει και ανακαινίσει πλήρως την πρώην
οικία και καπναποθήκη Αναστασιάδη που
σήμερα λειτουργεί ως Μουσείο Φωτογραφικών Μηχανών και χώρος φωτογραφικών εκθέσεων, αλλά και το παλαιό κέντρο «Νησάκι» το οποίο έχει ανακαινιστεί
πλήρως ώστε να αποκτήσει και πάλι την
παλιά του αίγλη.
Η έγκριση της μελέτης
Η μελέτη για την αναπαλαίωση και ανακαίνιση της Οικίας Παμπούκα, εγκρίθηκε
από το Υπουργείο Πολιτισμού και την
Υπηρεσία Νεοτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Αν. Μακεδονίας – Θράκης.
σελ.4η

σε λ. 3 η

σελ. 3η

Φάρος ελπίδας για
τον ελληνισμό, τα πανηγύρια
και επιστροφή στις ρίζες

σε λ. 5η

Ο πρόεδρος του Μ.Π.Σ. Μοναστηρακίου Γ. Παπουτσής μιλάει στον «Π.Τ.»

Η μαζική συμμετοχή της νεολαίας, η εξέλιξη των γλεντιών και ο κίνδυνος αλλοίωσης
της πολιτιστικής ταυτότητας

Τ

Του Θανάση Πολυμένη
Α ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ στην Ελλάδα είναι
ένας από τους πλέον λαϊκούς θεσμούς, τα οποία τα τελευταία χρόνια φαίνεται να γνωρίζουν μια νέα φάση
αναζωογόνησης. Η περίοδος του Δεκαπενταύγουστου, είναι η κορύφωση της
καλοκαιρινής περιόδου με καθημερινές
εκδηλώσεις. Χαρακτηριστικό είναι μάλιστα και το γεγονός ότι έχουν δημιουργηθεί και σχετικές ηλεκτρονικές πλατφόρμες, οι οποίες ενημερώνουν τους χιλιάδες ενδιαφερόμενους για τα πανηγύρια σε όλη τη χώρα, τόπο και ώρα.
Για την Ελλάδα, τα πανηγύρια δεν είναι απλώς παραδοσιακές γιορτές ή υπαίθρια διασκέδαση. Είναι ένας ζωντανός κοινωνικός θεσμός, ένα σημείο συνάντησης και ένα από τα ισχυρότερα
στοιχεία της πολιτισμικής ταυτότητας
της χώρας. Στην ουσία, αποτελούν την
απόλυτη έκφραση της ελληνικής συλλογικότητας, συνδυάζοντας το λατρευτικό (θρησκευτικό) στοιχείο με την
ψυχαγωγία, το χορό, τη μουσική και τη γαστρονομία.
Για τους κατοίκους των πόλεων και τους μετανάστες
(ετεροδημότες), το θερινό πανηγύρι του χωριού είναι ο
βασικός λόγος επιστροφής στις ρίζες. Είναι η στιγμή που
τα χωριά ξαναζούν, τα σπίτια ανοίγουν και οι γενιές σμίγουν. Κάθε περιοχή διατηρεί στα πανηγύρια της τους δικούς της ήχους, τα δικά της όργανα και τα τοπικά εδέσματα.
«Για να πανηγύρια είμαστε…»
Στο πλαίσιο των πανηγυριών που αυτή την περίοδο γίνονται στην περιοχή της Δράμας, μιλάει στον «Π.Τ.» ο
πρόεδρος του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Μοναστηρακίου αλλά και πρόεδρος του Κέντρου Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ανατολικής Μακεδονίας κ. Γιάννης Παπουτσής.
Είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά τον χώρο πολιτισμού του Νομού Δράμας όσον αφορά στις πολιτιστικές παραδόσεις, τα δρώμενα, την πολιτιστική ταυτότητα
της κάθε περιοχής. Και η συζήτησή μας ξεκινάει από το
φαινόμενο ότι στην εποχή μας τα πανηγύρια γνωρίζουν
μια νέα άνθηση, καθώς υπάρχει μεγάλη προσέλευση της
νεολαίας σήμερα σ’ αυτά.
Όπως σημειώνει ο κ. Παπουτσής, «μπορούμε να πούμε
ότι υπάρχει μια σχεδόν πάνδημη συμμετοχή στις μέρες
μας. Η συμμετοχή της νεολαίας είναι μεγάλη και δείχνει
ότι στρέφονται προς τους παραδοσιακούς χορούς τους
οποίους μάλιστα φαίνεται να γνωρίζουν και αρκετά καλά».
Δίνοντας ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα, αναφέρεται
στο μεγάλο πανηγύρι που έγινε τις προηγούμενες ημέρες
στο Καλαμπάκι όπου συγκεντρώθηκαν πάνω από 5.000
άνθρωποι. «Εκεί βρέθηκαν άνθρωποι από όλα τα γύρω
χωριά και κυρίως πολλοί νέοι όπως 20χρονοι και 30χρονοι
και μάλιστα είδαμε ότι ήξεραν και όλους τους χορούς
όπως από τη Μακεδονία, τη Θράκη, την Ήπειρο, τη Μικρασία, την Ικαρία και από αλλού».
Αστειευόμενος εκφράζει την χαρά του, λέγοντας ότι,

«παρακολούθησα τη
μεγάλη συμμετοχή
και αυτό μου άρεσε
ως γεγονός, μιας και
φάνηκε ότι … τουλάχιστον για τα πανηγύρια είμαστε…»
Τρόπος διαφυγής;
Στη διαπίστωση ότι αυτό είναι ένα αρκετά θετικό σημάδι και κυρίως η συμμετοχή των νέων ανθρώπων, ο ίδιος
σημειώνει ότι «συμμετέχουν και μάλιστα ενθέρμως και
συνειδητά μπορώ να πω», ενώ πηγαίνει και ένα βήμα παραπέρα: «Ίσως και να μην έχουν άλλους τρόπους διαφυγής. Επανερχόμενοι ας πούμε να δούμε ως κοινωνικό
φαινόμενο και να το προεκτείνουμε λίγο, φαίνεται ότι δεν
είναι μια νέα μόδα της εποχής. Αλλά είναι μια αίσθηση, η
συμμετοχή της οποίας έχει να κάνει ίσως με την ταυτότητα, με έναν πολιτισμό ο οποίος συμπυκνώνεται στη
Δράμα. Και είναι πολλές οι πολιτισμικές εθνότητες στη
Δράμα (Πόντιοι, Σαρακατσαναίοι, Βλάχοι, Μακεδόνες,
Θρακιώτες και άλλοι). Και βέβαια όταν αυτό το βλέπεις
από κοντά αισθάνεσαι μια χαρά, καθώς φαίνεται και σε
όλα σχεδόν τα πανηγύρια της περιοχής».
Οικονομικό μέγεθος
Διευκρινίζει πάντως, ότι, «κάποιες φορές βλέπουμε ότι
αυτά εξελίσσονται και σε ένα οικονομικό μέγεθος από
τους διοργανωτές – φορείς. Και αυτοί βέβαια έχουν κάποια έξοδα στους συλλόγους τους και πρέπει να βγάλουν
και κάποια χρήματα προφανώς. Σημασία όμως έχει στο
τέλος η συμμετοχή, η συνεισφορά και αυτό είναι που μετράει περισσότερο. Ένα πανηγύρι, μια γιορτή, στιγμές
ενότητας, καταγωγής και τελικά μια φάση ελπίδας για τον
ελληνισμό».
Το πριν και το σήμερα
Ερωτώμενος κατά πόσο έχουν αλλάξει τα τελευταία
χρόνια τα πανηγύρια, το πώς ήταν πριν από 30 χρόνια και
πώς είναι σήμερα, ο κ. Παπουτσής σημειώνει ότι «τότε
ετίθεντο οι βάσεις, τοπικά.
σελ.4η