3341

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
Εβδομαδιαία εφημερίδα της Ανανεωτικής Αριστεράς • Σαββατοκύριακο 25 - 26 Ιουλίου 2026 • Αρ. φ. 1791 • 3 €

Αναζήτηση πέρα από τα όρια
της «διαχειριστικής αριστεράς»

Συνέντευξη των Αντώνη Δραγανίγου
και Γιάννη Σηφακάκη για τη νέα
πολιτική καμπάνια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
σελ. 10

Για μια αριστερή πολιτική για
την υγεία, απέναντι στη συνεχή
εξόντωση του ΕΣΥ και την
επιθετική του ιδιωτικoποίηση
Γράφει ο Ανδρέας Ξανθός

τότε τί;

Η εργαλειοποίηση
του Συντάγματος έχει
οδηγήσει σε κατάπτωση

Για την αμερικανική Αριστερά
μετά τη νίκη του Μαμντάνι και
τίς στενές σχέσεις Ίλον Μάσκ
και παγκόσμιας ακροδεξιάς

γράφουν οι Μάριος Μπουνγκέρης και
Μιχάλης Παπαγιάννης
σελ. 22, 23, 24

pixabay.com

Αν δεν
υπερασπιστείς
τη Δημόσια
Παιδεία,

Ο Γκουτέρες βάζει πλάτη
για μια ακόμη προσπάθεια

Συνέντευξη
με τον αναπληρωτή
καθηγητή στη Νομική
Σχολή του ΑΠΘ,
Ακρίτα Καϊδατζή
για τη συνταγματική
αναθεώρηση και το
Σύνταγμα

ΣΕΛ. 6, 7

σελ. 12

Τις νέες πρωτοβουλίες του ΓΓ του ΟΗΕ για
το Κυπριακό προσεγγίζει και αξιολογεί
η Κύπρια δημοσιογράφος Μαρία
Παπαλαζάρου-Φράγκου
ΣΕΛ. 17

Η ταξική ζέστη

Βασίλης Βερβερίδης / Eurokinissi

Του Γιάννη Παντελάκη

Γ

ια ημέρες σκεφτόμουν μια
ηλικιωμένη γυναίκα που
άκουσα τυχαία αργά ένα βράδυ από το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου, μίλαγε σε μια από
αυτές τις εκπομπές που υποτίθεται
δίνουν λόγο στους ακροατές τους.
Δεν δίνουν ακριβώς λόγο σε όλους,
ιδιαίτερα αυτούς που μπορεί να κάνουν κριτική στον ίδιο τον σταθμό
ή στα συμφέροντα του ιδιοκτήτη
τους αλλά αυτό είναι μια διαφορετική ιστορία. Στη δική μας ιστορία η
ηλικιωμένη κυρία από το Κερατσίνι
με την απλότητα του λόγου της περιέγραφε πόσο δύσκολες είναι για
αυτήν αυτές οι εξαιρετικά ζεστές
μέρες του καλοκαιριού. Πηγαίνει
πολύ πρωί στα μαγαζιά για τα εντελώς απαραίτητα όπως έλεγε υπονοώντας οικονομικές δυσκολίες,
τις υπόλοιπες ώρες παραμένει στο
σπίτι για να αντέξει την ζέστη. «Να
ανάβετε το αιρκοντίσιον», της πρότεινε ευγενικά ο παρουσιαστής. «Το
κάνω, αλλά για πολύ λίγο. Ξέρετε,
ζω με τον τρόμο του λογαριασμού
που θα έρθει. Δεν ανοίγω το αιρκοντίσιον για αρκετή ώρα. Φοβάμαι».
Ο παρουσιαστής σαν να έχασε τα
λόγια του προς στιγμή, ακολούθησε
μια μικρή αμηχανία και μετά κάτι
ψέλλισε σαν να εννοούσε ότι καταλαβαίνει και κατανοεί αυτό που
άκουσε.
Αυτή είναι μια πολύ μικρή απλή
ιστορία φόβου από μια κάτοικο
μιας ποιοτικά μη βιώσιμης περιοχής
όπως συμβαίνει με την πλειονότητα
των περιοχών στις μεγάλες πόλεις
αυτής της χώρας. Αν αθροίσουμε τις

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ 2