ΑΔΩΝΙΣ ΚΥΡΟΥ
Διευθυντής (1898-1918)
ΑΧΙΛΛΕΥΣ Α. ΚΥΡΟΥ
(1918-1950)
ΚΥΡΟΣ Α. ΚΥΡΟΥ
(1918-1974)
ΑΔΩΝΙΣ ΚΥΡΟΥ
(1974-1997)
ΑΛΕΞΗΣ ΖΑΟΥΣΗΣ
(1997-2015)
15 ΕΣΤΙΑ
Χρόνια
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΣ • 1876-2026
ΕΦΗΜΕΡΙ
ΑΘΗΝΩΝ.
ΕΣΤΙΑ
Σάββατο
Ἁγίου Αἰμιλιανοῦ
18 Δύσης ηλίου 8.48.
18 Ἰουλίου 2026 Σελήνη 4.4 ἡμερῶν | Ανατολή ηλίου 6.16' - Δύσις ἡλίου 8.45΄
ΑΤΤΙΚΗ Αἰθρία μέ ἀνέμους βορείους, μετρίους. Θερμ. ἕως 37 β.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Ορεινοί ὄμβροι μέ ἀνέμους μεταβλητούς. Θερμ. ἕως 35 β.
Μικραίνει τό Ἔθνος!
Αριθμ. φύλ. 43498
Ἔτος 150όν
Τιμή 1,5 €
Δραματική μείωσις τῶν μαθητῶν πού φοιτούν στην πρώτη Δημοτικού – Συρρικνώθηκαν στις 69.000,
μειούμενοι κατά 6.000 ἐντός μιᾶς πενταετίας – Κλείνουν 47 σχολεῖα – «Σκάει» ἡ βόμβα τοῦ δημογραφικοῦ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ἁπλῶς ὁ κώδων τοῦ
κινδύνου. Εἶναι κραυγή αγωνίας γιά
τό μέλλον τοῦ Ἔθνους. Ὅπως ἀναφέρει σέ πρόσφατη ανακοίνωσή της ἡ
Ἀνωτάτη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ἑλλάδος, κάθε χρόνο ἐγγράφονται ὀλιγώτερα Ελληνόπουλα
στήν Α΄ Δημοτικοῦ. Πέρυσι ἦσαν
500 ὀλιγώτερα, ἐφέτος αναμένεται
νά εἶναι 600 ὀλιγώτερα. Όπως δέ του
νίζει ἡ ΑΣΠΕ: «Να σκεφτεί κανείς
ὅτι τά παιδιά προέρχονται ἀπό γεννήσεις πρό ἑξαετίας, πού ἦταν που
λύ περισσότερες ἀπό τίς 65.000 τοῦ
2026, οἱ ὁποῖες, κατά την ΕΛΣΤΑΤ
(18/6/2026), μειώθηκαν κατά 4,2% σέ
σχέση με το 2024».
Δηλαδή, ἐνῷ κατά τό σχολικό ἔτος 2020-21 στην Α΄ Δημοτικοῦ ἐνεγράφησαν 74.000 μαθητές,
ὁ ἀντίστοιχος ἀριθμός γιά τό 202627 περιορίζεται στούς 69.895. Αναλυτικῶς, κατά τήν τελευταία ἑπταετία ἡ μείωσις τῶν μαθητῶν ἐξελίχθη ὡς ἀκολούθως:
Σχολικό ἔτος
Εγγραφές
Α' Δημοτικοῦ
2020-2021
74.000
2021-2022
73.000
2022-2023
72.000
2023-2024
71.500
2024-2025
71.000
2025-2026
2026-2027
70.500
69.895
Ἀποτέλεσμα εἶναι φέτος νά
κλείσουν 47 Δημοτικά Σχολεῖα καί
Νηπιαγωγεία, τα περισσότερα ἀπό
τά ὁποῖα μάλιστα στήν ἀνατολική Μακεδονία καί τήν Θράκη. Ἡ
ἀπόφασις ἐλήφθη βάσει τῶν δεδομένων ἐγγραφῶν καί τῆς γεωγραφικῆς κατανομῆς τοῦ μαθητικοῦ
δυναμικοῦ ἀνά Διεύθυνση ΠρωτοὉ Δήμος Θεσσαλονίκης
ματαίωσε συνάντηση
Ἑλλήνων Μακεδόνων
ΜΑΤΑΙΩΝΕΤΑΙ μέ ἀποκλειστική
εὐθύνη τῆς Δημοτικῆς Ἀρχῆς Θεσσαλονίκης ἡ φετινή 6η Πανελλήνια Συνάντησις Μακεδόνων, ἡ ὁποία εἶχε προγραμματισθεῖ γιά τίς 30 Αὐγούστου 2026 στην
Θεσσαλονίκη. Ἔντονο προβληματισμό
προκαλεῖ ἡ καταγγελία τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Πολιτιστικῶν Συλλόγων Μακεδόνων (ΠΟΠΣΜ), συμφώνως πρός τήν ὁποία ἡ παρατεταμένη σιωπή τοῦ Δήμου καί ἡ ἀπουσία ὁριστικῆς
ἀποφάσεως ἐπί τοῦ αἰτήματος παραχω
ρήσεως τοῦ χώρου ἐμπρός ἀπό τό ἄγαλ
μα τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου ἰσοδυναμοῦν μέ θεσμική ἄρνηση, ἡ ὁποία στερεῖ
ἀπό τούς Μακεδόνες τήν δυνατότητα να
Συνέχεια στην σελ. 4
«Το «Φιλί»,
τόν πιό έμβληματικό πίνακα
τοῦ Γκούσταβ
Κλίμτ θά μποροῦν νά δημι
ουργήσουν οἱ
λάτρεις τοῦ πιό
γνωστοῦ παιχνιδιού κατασκευῆς μέ τουβλάκια στον κό
σμο, τῶν διάσήμων Lego. Ἡ
καινούργια και
τασκευή θά κυκλοφορήσει τήν
ΠΕΝΝΙΕΣ
ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ
ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΤΑ
1η Αὐγούστου καί τό κόστος της θά ἀνέλθει στα
300 δολλάρια. Πρόκειται για συνεργασία τῆς δανέζικης εταιρείας μέ τό Μουσείο Μπελβεντέρε στην
Βιέννη προκειμένου να τεθεῖ κυκλοφορία ένα σέτ μέ
4.000 τουβλάκια, πού θά δημιουργοῦν τόν ἐμβληματικό πίνακα. Τό σέτ θά εἶναι τό μεγαλύτερο
ἐμπνευσμένο ἀπό πίνακα ζωγραφικῆς πού ἔχει κατ
τασκευάσει ποτέ ἡ ἑταιρεία καί ἐπί πλέον θά εἶναι
τρισδιάστατο. Ἄν καί ἡ ἑταιρεία διαφημίζει το νέο
παιγνίδι ὡς πιστή ἀντιγραφή τοῦ ἔργου, εἶναι και
τανοητό πως αὐτό εἶναι ἀδύνατον. Ἡ Στέφανι Ἄουερ, ἐπιμελήτρια ἔργων τέχνης τοῦ 19ου και 20ου
αἰῶνος στο Μουσεῖο, συνεργάστηκε στενῶς μέ τόν
Μίλαν Μάτζ, κορυφαῖο σχεδιαστή μοντέλων τῆς
Lego, για να διασφαλίσει ὅτι «τό σέτ ἀναδημιουρ
γεῖ πιστά τό χαρακτηριστικό στύλ τοῦ ζωγράφου χρησιμοποιώντας πολυεπίπεδες υφές καί περίπλοκες λεπτομέρειες». Ὁ ἐμβληματικός πίνακας ἀνήκει στην Πινακοθήκη Μπελβεντέρε στήν Βιέννη, ἡ
ὁποία τόν ἀγόρασε ἀμέσως μόλις παρουσιάστηκε
γιά πρώτη φορά στο κοινό.
βαθμίου Ἐκπαιδεύσεως. Δυστυχῶς,
τό δημογραφικό πρόβλημα ὑπάρχει
ἀπό τήν δεκαετία του '90. Από τό
τε μέχρι σήμερα, ὅλες οἱ ἑλληνικές Κυβερνήσεις ἐξαγγέλλουν μέσ
τρα καί πολιτικές γιά τήν ἀντιμετώπισή του. Εἴτε ὅμως μένουν στις
ἐξαγγελίες εἴτε τά μέτρα ἀποδεικνύονται ἀναποτελεσματικά. Διότι τό πρόβλημα ὄχι μόνον ἐπιμένει,
ἀλλά χρόνο μέ τόν χρόνο ἐντείνεται. Πρόκειται δηλαδή γιά τήν με&
γαλύτερη ἀποτυχία τοῦ ἑλληνικοῦ
κράτους. Δημιουργήσαμε Υπουργεῖο Οἰκογενείας καί σέ λίγο δέν
θά ἔχουμε παρά ἐλάχιστες ἑλληνικές οἰκογένειες. Τί χρειάζεται αὐτό
τό ὑπουργεῖο ὅταν ἀποτυγχάνει τόσο τραγικά στήν ἀποστολή του; Θά
περιμέναμε τοὐλάχιστον να προβεῖ
σε καταγραφή τῶν δεδομένων καί
να κάνει μιά στοιχειώδη ανάλυση
τοῦ προβλήματος. Να προσπαθήσει
να διαπιστώσει τά αἴτια τῆς ἀποτυχίας. Τούς λόγους γιά τούς ὁποίους
ἐπί τέσσερεις σχεδόν δεκαετίες
οἱ κυβερνητικές πολιτικές γιά τήν
ἀντιμετώπιση τοῦ δημογραφικοῦ
ἀπέβησαν ἀτελέσφορες.
Δέν ἔχουν κάνει οὔτε αὐτό. Κινούμενος σέ ἀδιέξοδη κατεύθυνση, ὁ Πρωθυπουργός εἶχε ἀνακοινώσει πρό ἐτῶν ὅτι θά ἐπιχειρηθεῖ
νά ἀντιμετωπισθεῖ τό δημογραφι
τοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου
Ὁ ἐπιτήδειος Αλέξης Τσίπρας
ΒΑΣΙΚΗ παραδοχή τῆς ἀριστερᾶς πολιτικῆς θεωρίας εἶναι ὅτι τίς ἐξελίξεις τίς διαμορφώνουν «οἱ
μᾶζες», οἱ ὁποῖες ποδηγετοῦν καί τούς ἡγέτες πού
μπορεῖ νά ἀναδεικνύουν. Πρέπει βεβαίως νά εἶναι
κάποιος καί λίγο διατεταραγμένος γιά νά τό πιστεύει αὐτό. Ένας λογικός ἄνθρωπος μέ στοιχειώδη ἀντίληψη περί κόσμου καί ἐλαχίστη γνώμη Ιστορίας ἀντιλαμβάνεται ὅτι αὐτό δέν μπορεῖ νά ἰσχύει. Οἱ «μάζες», ὅταν κινοῦνται χωρίς τήν καθοδήγηση ἑνός ἡγέτου, μόνον καταστροφικά μπορεῖ νά
δράσουν. Παράδειγμα, ἡ Γαλλική Επανάστασις. Οἱ
«μᾶζες» ἐπέδραμαν καί διέλυσαν τήν Ἐθνοσυνέ
λευση, ἡ ὁποία μόλις είχε καταλήξει σε συμφωνία
ἐγκρίσεως Συντάγματος πού θά ἐξασφάλιζε στην
χώρα ὁμαλή μετάβαση σε μιά δημοκρατική διακυβέρνηση, ὅπως περίπου εἶχε γίνει καί στήν Βρεταννία. Ἐκεῖ λοιπόν πού οἱ στόχοι τῆς Ἐπαναστάσεως
εἶχαν ἐπιτευχθεί, οἱ «μάζες» ἔφεραν τήν ἀνατροπή
καί ὁδήγησαν στήν ἐξουσία ἕναν ἐγκληματικῆς φύσεως ἄνθρωπο ὀνόματι Μαξιμιλιανό Ροβεσπιέρο, ὁ
ὁποῖος ἐπέβαλε καθεστώς τρομοκρατίας καί ἐν τέλει ἡ Γαλλία ὁδηγήθηκε στην ναπολεόντεια ἀπολυταρχία, χρειάσθηκαν δέ δεκαετίες γιά νά ἰσορροπήσει καί νά ξαναβρεί τα βήματά της πρός μιά δημοκρατική διακυβέρνηση καί τόν σύγχρονο κόσμο.
Αὐτά βεβαίως εἶναι «ψιλά γράμματα» γιά τούς
ἀνά τόν κόσμο ἀριστερούς, πού βλέπουν τήν ΙστοΑπαγόρευσις
τῆς μπούρκας
στα σχολεῖα τῆς Δανίας
Κοπεγχάγη.- Ἡ Δανία ἐθεωρεῖτο μιά ἀπό τίς ἐλάχιστες χῶρες ὅπου οἱ ἑκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμᾶνοι θεωρητικῶς δέν προκαλοῦν καί ἡ χώρα
προσπαθεῖ νά τούς ἐντάξει στήν κοινωνία τῆς χώρας.
Στήν πραγματικότητα ὅμως, το πρόγραμμα ἐνσωματώσεως τῶν μουσουλμάνων ἔχει ἀποτύχει παταγωδῶς,
Συνέχεια στην σελ. 5
ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
ρία μόνον μέσα ἀπό τόν παραμορφωτικό φακό πού
ἔχουν ἐπιβάλει οἱ ἡγεσίες τους. Καί ἐδῶ ἐρχόμαστε
στήν οὐσία του σημειώματός μας. Οἱ ἡγεσίες καί ὄχι
οἱ «μᾶζες» ἔχουν διαμορφώσει ἀκόμη καί τήν σημε
ρινή Αριστερά, ἡ ὁποία συστηματικῶς παραγνωρί
ζει τόν ρόλο τους.
Εἰδικῶς στήν Ἑλλάδα, ἡ Ἀριστερά, βεβαρημένη ἀπό τά ἐγκλήματα τῶν προπατόρων της (γιά
τά ὁποῖα ὄχι ἁπλῶς δέν ἐζήτησαν ποτέ συγγνώμη, ἐπαίρονται κιόλας), δέν μπόρεσε ποτέ ξεφύγει ἀπό τά πολύ μικρά ποσοστά καί νά ἐκφράσει τίς
«μᾶζες», παρ' ὅτι μέ ἐπιμονή καί θράσος αὐτό ἰσχυ
ρίζεται. Πρό δεκαετίας ὁ ἀριστερός ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσε νά ἀνελιχθεῖ στήν Κυβέρνηση μέ τήν συνεργασία τοῦ δεξιοῦ Πάνου Καμμένου, ἐξ αἰτίας τῶν
συγκυριῶν τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως καί τῶν Μνημονίων, ἀλλά κυρίως διότι μπόρεσε νά ἐκμεταλλευ
θεῖ τήν κατάσταση ὁ τότε ἐπί κεφαλής του Αλέξης
Τσίπρας. Εχρειάσθη δηλαδή νά ὑπάρξει ὁ ἡγέτης,
ὁ ὁποῖος ἀνεδείχθη χωρίς νά τόν ἀναζητήσουν ἤ νά
τόν ποδηγετήσουν οἱ «μᾶζες». Δέν εἶναι «μάζες»
τό 3% πού ἐξέλεξε ἀρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, ὅπως δέν
ἦσαν ἀριστεροί οἱ πλεῖστοι τοῦ 35% πού τόν ἐψήφισε. Ἔχουμε ἐδῶ τήν πρώτη ἀντίφαση ὡς πρός
τήν πολιτική θεωρία τῆς Ἀριστερᾶς. Μέ τήν ἀριστε
ρή διακυβέρνηση ἐν ἐξελίξει, ὁ Ἀλέξης Τσίπρας,
Συνέχεια στην σελ. 3
Πῶς φορολογοῦνται
οἱ κληρονομιές
ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ὁδηγίες γιά τήν φορολόγηση τῶν
κληρονομιῶν παρέχει ἡ Ἀνεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Πρόκειται γιά ἀναλυτικές πληροφορίες γιά τόν φόρο πού προκύπτει αναλόγως τοῦ βαθμοῦ συγγενείας,τοῦ ὑπολογισμοῦ τοῦ φόρου καί τῶν
προϋποθέσεων γιά τήν ἀπαλλαγή ἀπό τόν φόρο πρώτης κατοικίας, Παραλλήλως, ἀποσαφηνίζεται σέ ποιές περιπτώσεις ἐπιβάλλεται φόρος σε τραπεζικές
Συνέχεια στην σελ. 2
τοῦ Δημήτρη Καπράνου
Τό ποδόσφαιρο εἶναι σπόρ, ὄχι πόλεμος
Παρακολουθῶ ποδόσφαιρο πό μικρό παιδί.
Είμαι φανατικός φίλος τοῦ
σπόρ καί πάντα τό παρακο
λουθῶ, ἀνεξαρτήτως όπαδικῶν καί λοιπῶν προτιμήσεων. Ἔχω δεῖ ἀλησμόνητα
παιγνίδια Παγκοσμίου Κυπέλλου, ἀπό τό 1966 μέχρι
σήμερα.
Είδα τό γκόλ-φάντασμα
τοῦ Τζέφ Χέρστ στον
ἀγῶνα Αγγλίας-Γερμανίας
4-2 τοῦ Γουέμπλεϊ, τό '66,
εἶδα ὅλα τά μάτς τοῦ (καλύτερου μέχρι σήμερα, και
τά τήν γνώμη μου) Παγκο
σμίου Κυπέλλου στο Μεξικό τό '70 καί ἀπό τότε μέχρι σήμερα δέν ὑπῆρξε μάτς
σε Παγκόσμιο Κύπελλο πού
νά μήν τό ἔχω δεῖ.
Ούτε μιά στιγμή δέν εἶπα
«μπράβο» στον Μαραντόνα
γιά τό γκόλ που σημείωσε
μέ τό χέρι κατά τῆς Ἀγγλίας καί θεωρῶ ὅτι ἐκεῖνο τό
μάτς τό κέρδισε ἡ Ἀργεντι
νή με δόλιο τρόπο, ασχέτως
τοῦ ἄν πιστεύω ὅτι ὁ Μαρα
ντόνα ὑπῆρξε ποδοσφαιρική
Ιδιοφυΐα, αλλά ὄχι ἀνώτερος
τοῦ Πελέ καί τοῦ Μέσι.
Μέ τό πού ὁ «άσχετος»
Γερμανός προπονητής ἀποφάσισε να παίξει «ταμπού
ρι» ἔπειτα ἀπό τό «δροσιστι
κό διάλειμμα», εἶπα στούς φίλους μέ τούς ὁποίους βλέπαμε
Συνέχεια στην σελ. 4
κό διά τῆς ἐντάξεως μεταναστῶν!
Πού σημαίνει ὅτι δέν εἶχε τήν παραμικρή κατανόηση γιά τό πρόβλημα. Ἀπό τήν ἄλλη, ἀσχολοῦνται μέ
τόν γάμο τῶν ὁμοφύλων καί οὐδόλως ἀσχολοῦνται μέ τήν στήριξη
τῆς παραδοσιακῆς οἰκογενείας,
τῆς μόνης πού μπορεῖ νά φέρει λύση στήν ὑπογεννητικότητα καί τό
δημογραφικό, οὔτε βεβαίως τῶν που
λυτέκνων, πού δίδουν ἀγῶνα ἐπιμένοντας ἔναντι πληθώρας ἐμποδίων
καί προβλημάτων.
Θα τολμήσουμε τήν διαπίστωση ὅτι τό πρόβλημα δέν εἶναι
οἰκονομικό καί δέν ἀντιμετωπί
ζεται μέ ἐπιδόματα, πού οὕτως ἤ
ἄλλως εἶναι ἀνεπαρκῆ καί χορηγοῦνται μέ τόν κλασσικό «μίζερο»
καί γραφειοκρατικό τρόπο μέ τόν
ὁποῖο κινεῖται τό ἑλληνικό κράτος.
Συνέχεια στην σελ. 3
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ
Ὁ Πρόεδρος
τῆς Δημοκρατίας στο Σούλι
γιά τήν ἀποκατάσταση
τοῦ Κάστρου τῆς Κιάφας
Στις 19/07 με την
ΕΚΑΘΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
ΕΣΤΙΑ
(σελ. 7)
Ο ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ
ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.Α.
70 XPONIA META: 1955-2025
Μια σπονδή στη μαρτυρική
μνήμη των ηρώων της Ε.Ο.Κ.Α.
«ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ
ΜΝΗΜΑΤΑ
ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΩΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ
ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΠΙΣΤΩ ΚΑ
Φυλακισμένα Μνήματα
ΕΣΤΙΑ
Μῦθοι, θρύλοι
καί ἀλήθειες
τοῦ Σπύρου Β. Μπαζίνα
ΚΑΘΕ ΛΑΟΣ, καί ἰδίως ὁ ἑλληνικός ὡς
ἱστορικός λαός, ἔχει ἀνάγκη ἀπό μύθους, δηλαδή συμβολικές καί άλληγορικές ἱστορίες χωρίς ἱστορικό ὑπόβαθρο, καί θρύλους, δηλαδή ἱστορίες μέ
ἕναν πυρῆνα ἱστορικῆς ἀλήθειας πού
στη συνέχεια ἀπέκτησαν μυθικές δι
αστάσεις. Κυρίως γιατί τόν συνδέουν
μέ τήν Ιστορία του, ἀναδεικνύουν
πρότυπα καί ἐνισχύουν τήν αὐτοσυ
νειδησία του. Ὅμως, ὅταν ἕνας λαός ἀδυνατεῖ νά ξεχωρίσει τόν μῦθο ἡ
τόν θρῦλο ἀπό τήν ἀλήθεια, τότε ζεῖ
μέσα σέ μιά ψεύτικη, εἰκονική πραγματικότητα. Καί ἀδυνατεῖ νά ἑνωθεί,
Συνέχεια στην σελ. 3