ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
ΜΑΪΟΥ 2026
ΕΤΟΣ: 54°
ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ: 15620
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΠΡΩΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
ΧΡΟΝΙΑ
ΗΧΩ
ΤΩΝ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ
ΠΛΗΡΩΜΕΝΟ
ΤΕΛΟΣ
Τολ. Γραφείο
Κ.Τ.Α.
Αριθμός Άδειας
ΧΡΗΣ
ICAOTON
ΚΩΔΙΚΟΣ: 1781
ΕΛΤΑ
Hellenic Post
9 772529 029152
Τ: 210 38 17 700 - 210 38 17 716 - 210 38 17 737 F: 210 38 17 331 E: [email protected] W: www.ihodimoprasion.gr
ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ:
ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ
ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΓΡΗΓΟΡΑ Η ΤΙΜΗ
ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ
ΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ
«Όταν θέλεις να ανεβάσεις ένα νέο έργο,
δεν αρκεί να αλλάξεις τον φωτισμό και τη
μουσική. Πρέπει να αλλάζεις και το σενάριο»,
ανέφερε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και
Οικονομικών και επικεφαλής του Eurogroup
Κυριάκος Πιερρακάκης μιλώντας σήμερα (28/5)
σε τηλεοπτικό σταθμό όταν ρωτήθηκε για το
νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Σχολιάζοντας την
παρουσίαση του νέου κόμματος πρόσθεσε ότι
ήταν «μια σειρά από τσιτάτα το ένα μετά το
άλλο και μια επανάληψη πολλών πραγμάτων
που είχαν ειπωθεί και στο παρελθόν».
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης, σημείωσε ότι περιμένει να ακούσει την ουσία των πολιτικών του
νέου κόμματος. «Μία χώρα που δεν θυμάται
το παρελθόν είναι καταδικασμένη να το ξαναζήσει», όσο υπάρχουν προβλήματα, όσο
υπάρχει κόσμος που δυσκολεύεται και είμαστε
εδώ για να τα λύσουμε δήλωσε ο υπουργός
Οικονομικών.
Ο υπουργός μίλησε και για το όνομα του νέου
κόμματος (ΕΛΑΣ), σημειώνοντας «Το πιο ωραίο
που μου είπε κάποιος είναι ότι αν το κόμμα
λέγεται ΕΛΑΣ, τότε η νεολαία του θα λέγεται
ΕΠΟΝ».
«Αυτοί οι εμφυλιοπολεμικοί συνειρμοί δεν
είναι και πολύ ευχάριστοι. Είμαστε στο 2026,
δεν χρειάζεται. Κάθε φορά που η χώρα διχά
στηκε, το πλήρωσε με αίμα. Κυριολεκτικά στο
παρελθόν, μεταφορικά στη συνέχεια» είπε
χαρακτηριστικά.
«Δεν άκουσα μια ομιλία του. Άκουσα από τα
χείλη του Αλέξη Τσίπρα ρητορική, πολιτική και
λογικές του προχθές. Και αυτό κατά τη γνώμη
μου δεν ανήκει στο 2026» σημείωσε.
Ο υπουργός αναφέρθηκε ειδικά και σε μία
από τις δεσμεύσεις που παρουσίασε ο Αλέξης
Τσίπρας, αυτή περί «ψηφιακής δημοκρατίας και
κυριαρχίας με εθνικές τεχνολογικές υποδομές
και ρήτρες κυριαρχίας», λέγοντας ότι δεν έγινε
κατανοητή ούτε από τον ίδιο ούτε από στελέχη
του υπουργείου του.
«Εγώ δεν έχω καταλάβει τι είναι. Ρώτησα και
την ομάδα μου στο υπουργείο, καμιά δεκαριά
άτομα που έχουν ασχοληθεί με τα ψηφιακά,
και δεν κατάλαβε κανένας» σχολίασε.
Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι δεν υποτιμά καμία
πολιτική πρωτοβουλία και πως αναμένει να
ακούσει συγκεκριμένες προτάσεις.
«Σε καμία περίπτωση δεν υποτιμώ καμία που
λιτική πρόταση. Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον
περιμένω να ακούσω τις προτάσεις. Αλλά περιμένω να ακούσω την ουσία, το τι έχουμε να
πούμε» κατέληξε.
Πτυχία χωρίς επαγγελματικό
αντίκρισμα και μέλλον
Τα πτυχία, τα προσόντα και οι δεξιότητες σε
πολλές περιπτώσεις δεν έχουν πραγματ
νέους στην αγορά εργασίας, όπως αποκαλύπτει
νέα πανελλαδική έρευνα για τους εργαζομένους
του ιδιωτικού τομέα. Το πρόβλημα δεν είναι απλώς
ότι κάποιοι εργαζόμενοι κάνουν μια δουλειά διαφορετική από αυτό που σπούδασαν. Η έρευνα
«φωτογραφίζει» μια αγορά εργασίας στην οποία
το ανθρώπινο δυναμικό δεν αξιοποιείται ορθά,
δεν συνδέει τις γνώσεις του με την παραγωγική
διαδικασία και τελικά αφήνει ένα σημαντικό κομμάτι απασχολουμένων, κυρίως νεαρών ηλικιών,
να κινείται μεταξύ του «σπούδασα κάτι» και στο
«δουλεύω κάπου αλλού».
Η έρευνα έγινε σε δείγμα 6.000 εργαζομένων
του ιδιωτικού τομέα, με τηλεφωνικές συνεντεύ
ξεις, από τις 3 Νοεμβρίου έως τις 9 Δεκεμβρίου
2025, από τις Alco, Metron Analysis και Prorata
για λογαριασμό του ΙΝΕ ΓΣΕΕ. Τα στοιχεία είναι
αποκαλυπτικά: 42,6% των εργαζομένων δηλώνει
ότι το αντικείμενο των σπουδών ή των προσόντων
του σχετίζεται λίγο ή καθόλου με την τρέχουσα
εργασία του, ενώ 44,2% απαντά ότι υπάρχει μεγάλη
ή πολύ μεγάλη σχέση. Ειδικά στους νέους 16 έως
24 ετών η αναντιστοιχία εκτοξεύεται στο 60,4%
(!) ενώ στους εργαζομένους 25-34 ετών η σχέση
σπουδών και εργασίας εμφανίζεται ισχυρότερη
(51,1% να δηλώνει μεγάλη ή πολύ μεγάλη σύνδεση).
Η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη για τους εργαζομένους με «ελαστικές» μορφές εργασίας.
Συγκεκριμένα, στην εκ περιτροπής εργασία, το
72,9% δηλώνει ότι οι σπουδές ή τα προσόντα του
έχουν μικρή ή καμία σχέση με τη δουλειά που
κάνει. Στη μερική απασχόληση το ποσοστό είναι 52,7%, ενώ στην πλήρη απασχόληση πέφτει
στο 41%. Αυτό σημαίνει ότι όσο πιο αδύναμη και
ασταθής είναι η θέση εργασίας τόσο περισσότερο
πιθανό είναι να μην αξιοποιούνται οι σπουδές και
τα προσόντα του εργαζομένου.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι το γεγονός ότι
η αγορά δεν δείχνει μόνο έλλειμμα δεξιοτήτων.
Η έρευνα φέρνει στην επιφάνεια και «σπατάλη
δεξιοτήτων». Το 65% των εργαζομένων θεωρεί ότι
διαθέτει το ίδιο επίπεδο δεξιοτήτων με αυτό που
απαιτεί η θέση του, αλλά σχεδόν 3 στους 10 (το
29%) δηλώνουν ότι έχουν υψηλότερες δεξιότητες
από αυτές που ζητά η εργασία τους. Μόλις το 3,6%
θεωρεί ότι οι δεξιότητές του είναι χαμηλότερες από
τις απαιτούμενες.
Επίσης, από όσους δηλώνουν ότι έχουν περισσότε
ρες δεξιότητες από αυτές που απαιτεί η θέση τους,
το 39% απαντά ότι ήθελε να βρει άμεσα δουλειά,
ακόμα κι αν τα προσόντα του ήταν περισσότερα από
Πόσο σχετικό είναι το αντικείμενο των σπουδών/προσόντων σας
με το αντικείμενο της τρέχουσας εργασίας σας;
44,2%
24,1%
20,1%
12,9%
Πάρα πολύ
Πολύ
Ούτε λίγο
ούτε πολύ
Λίγο
Σχεδόν 1 στους 2 εργαζόμενους (44,2%) δηλώνει ότι το αντικείμενο
των σπουδών/προσόντων του σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με την εργασία του.
τα απαιτούμενα. Επιπλέον, ποσοστό 20,8% επέλεξε
τη θέση για λόγους εργασιακής σταθερότητας και
το 20,4% κατέληξε σε άλλη δουλειά επειδή οι θέσεις
στον τομέα εξειδίκευσής του ήταν περιορισμένες.
Με απλά λόγια, από την έρευνα αυτή προκύπτει ότι
για την υφιστάμενη κατάσταση στην Ελλάδα δεν
φταίει μόνο ο εργαζόμενος, ούτε μόνο το εκπαιδευτικό σύστημα. Οι μεγάλες ευθύνες «πέφτουν»
πάνω στην αγορά εργασίας, η οποία μοιάζει σαν να
μην ξέρει πάντα τι πρέπει να κάνει με τα προσόντα
που ήδη υπάρχουν. Ετσι, το πρόβλημα εστιάζεται
σε δύο σημεία: Στα πτυχία χωρίς αντίκρισμα και
στις δεξιότητες χωρίς αξιοποίηση.
Κατάρτιση για λίγους,
σε «αποκλεισμό»
οι χαμηλόμισθοι
Η αναβάθμιση δεξιοτήτων παρουσιάζεται συχνά
σε θεωρητικό επίπεδο σαν το «μεγάλο εισιτήριο»
για την επόμενη ημέρα στην αγορά εργασίας και
την επαγγελματική επιβίωση των απασχολουμέ
νων. Μόνο που, σύμφωνα με την έρευνα, για ένα
μεγάλο μέρος των εργαζομένων η πρόσβαση στην
κατάρτιση παραμένει απρόσιτη.
Σύμφωνα με την έρευνα του ΙΝΕ ΓΣΕΕ, το 74,5%
42,6%
33,8%
ΕΡΕΥΝΑ ΙΝΕ ΓΣΕΕ
Καθόλου
ΔΙΔΑ
Ωστόσο, 4 στους 10 εργαζόμενους (42,6%) θεωρούν
ότι η σχέση είναι μικρή ή ανύπαρκτη.
των εργαζομένων δεν παρακολούθησε κανένα
πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης ή επιμόρφωσης το τελευταίο έτος. Αντίθετα, μόνο το
25,5% συμμετείχε σε κάποιο πρόγραμμα.
Ειδικά στα χαμηλά εισοδήματα, η συμμετοχή στην
κατάρτιση είναι περιορισμένη. Συγκεκριμένα, μόλις
το 19,8% όσων έχουν καθαρές μηνιαίες αποδοχές
251-500 ευρώ και το 20,4% όσων λαμβάνουν 501-750
ευρώ έχουν πρόσβαση στην κατάρτιση. Από την
άλλη πλευρά, για τους εργαζομένους με αποδοχές
από 1.501 έως 2.000 ευρώ η συμμετοχή ανεβαίνει
στο 35,2%.
Αντίστοιχη είναι η εικόνα και με βάση το μορφωτικό επίπεδο. Η συμμετοχή στην κατάρτιση
φτάνει στο 41,4% στους κατόχους μεταπτυχιακού
τίτλου και στο 35,1% στους κατόχους διδακτορικού.
Την ίδια στιγμή πέφτει στο 10,5% στους αποφοί
τους γυμνασίου και στο 12,3% στους αποφοίτους
δημοτικού. Κρίσιμος είναι και ο ρόλος των επιχειρήσεων, σύμφωνα με την έρευνα. Από όσους
καταρτίστηκαν, 41,5% δηλώνει ότι το κόστος το
κάλυψε ο εργοδότης, ενώ 25,2% το πλήρωσε ο
ίδιος ο εργαζόμενος. Την ίδια ώρα το 36% των
συμμετεχόντων αναφέρει ότι η επιχείρηση στην
οποία εργάζεται δεν υποστηρίζει ουσιαστικά τη
συνεχή επαγγελματική κατάρτιση.