3341

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
Εβδομαδιαία εφημερίδα της Ανανεωτικής Αριστεράς • Σαββατοκύριακο 23 - 24 Μαΐου 2026 • Αρ. φ. 1782 • 3 €

παση θυσια
στην εξουσια

Ο Δένδιας ξεπουλά περιουσία
των Ενόπλων Δυνάμεων
Γράφει η Ιωάννα Ηλιάδη σελ. 6

Σκάνδαλα: Ο ορισμός
της κυβερνητικής υποκρισίας

Γράφει ο Νίκος Γιαννόπουλος σελ. 10

Στις κολομβιανές εκλογές
έρχονται αντιμέτωπες δύο
πραγματικά ανταγωνιστικές
εναλλακτικές λύσεις

Συνέντευξη με τη Λάουρα Κιντάνα,
καθηγήτρια Φιλοσοφίας σελ. 22

Παρεμβάσεις

Γράφουν οι Αριστείδης Μπαλτάς
(Οικοσοσιαλισμός;) και Ντίνα Βαΐου
(«Πόλεις των 15 λεπτών»: τρία σχόλια,
με τη σκέψη στην Αθήνα) σελ. 30, 31

Η Ρωσική Πρωτοπορία
στην Εθνική Πινακοθήκη

Γράφει η Σοφία Ξυγκάκη σελ. 26, 27

φωτ.: EUROKINISSI / Γιώργος Κονταρίνης

Ν’ ακούσουμε

Tου Βαγγέλη Καραμανωλάκη

Σ

Τα σκάνδαλα δημιουργούν
ένα κλίμα ηθικής
κατακραυγής, αλλά αυτό
δεν φέρνει πολιτική αλλαγή
Συνέντευξη
με τον
δημοσιογράφο
και συγγραφέα, Κωνσταντίνο Πουλή
ΣΕΛ. 8, 9

Τα πανιά της ανθρωπιάς,
τα σκαριά της αντίστασης
Παγκόσμια απήχηση της καταγγελίας για την πειρατική και απάνθρωπη πρακτική του Ισραήλ
ΣΕΛ. 16, 17

κέφτομαι μέρες τώρα, τα δυο
17χρονα κορίτσια που βούτηξαν στο κενό φορώντας
τα ακουστικά τους, ακούγοντας ποια άραγε μουσική;
Σκέφτομαι και διαβάζω όλα αυτά
που γράφτηκαν για την αυτοχειρία
τους: η αποτυχία ενός εκπαιδευτικού συστήματος, η αδυναμία κατανόησης των νεότερων γενιών, ο
θρήνος εντέλει για την ανικανότητα
μιας κοινωνίας να πείσει δυο νέους
ανθρώπους ότι η ζωή έχει νόημα και
προοπτική. Διαπιστώσεις, σκληρές και δυσοίωνες, διαπιστώσεις
μπλεγμένες με μια βαριά αίσθηση
πένθους που σου πνίγει το λαιμό,
δεν σου επιτρέπει να μιλήσεις ή να
γράψεις. Τα λόγια μας κάποτε είναι
περιττά μπροστά στον άφατο πόνο.
Κι όμως δεν είναι δουλειά μας να
θρηνούμε. Όχι γιατί ο πόνος δεν
είναι μέσα στη ζωή μας, ούτε γιατί
η λύπη και το αίσθημα μιας βαθιάς
ματαιότητας δεν είναι συναισθήματα που μοιραζόμαστε όλοι μπροστά
σε κάτι τόσο ριζικό και αμετάβλητο,
όπως είναι ο θάνατος. Αλλά αν ο μόνος τρόπος που έχεις για να αντιμετωπίσεις τον θάνατο είναι η ζωή,
η ανάγκη να ανασηκωθείς και πάλι,
το ερώτημα είναι πώς μπορούμε ως
κοινωνία να μετασχηματίσουμε τη
θλίψη μας σε κάτι άλλο, στην προσπάθεια ας πούμε κατανόησης, στην
ικανότητά μας να αφουγκραστούμε
όσα γίνονται και να αγωνιστούμε να

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ 2