3341

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
Εβδομαδιαία εφημερίδα της Ανανεωτικής Αριστεράς • 10 - 11 Απριλίου 2026 • Αρ. φ. 1776 • 3 €

Η κυβέρνησή τους έχει
μετατρέψει τη χώρα σε
αποτυχημένο κράτος

ΕΤΟΙΜΟΡΡΟΠΗ
ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ

Συνέντευξη με τον αν. καθηγητή
Κοινωνικής Πολιτικής στο
Πάντειο Πανεπιστήμιο, Λουδοβίκο
Κωτσονόπουλο σελ. 6, 7

Να έχει ισχυρό ρόλο
στις εξελίξεις
η Κεντροαριστερά

Συνέντευξη με τον Θόδωρο Μαργαρίτη,
μέλος της ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ σελ. 8

Για τον Βασίλη
που μας λείπει ήδη

Αποχαιρετισμός
στον Βασίλη Ρίζο
από την «Εποχή»
και συντρόφους
του σελ. 17

Φωτο: Mountain General / X

Πάσχα Άγιον,
παρουσιάστε αρμ

Ο ΛΙΒΑΝΟΣ
ΑΚΟΜΑ
ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ
Φωτογραφία: Lenny Mesina / Flickr

Του Σταμάτη Σακελλίωνα

«Ο μεταμοντερνισμός
είναι πολλά
πράγματα σε ένα»
Συνέντευξη του επιστήμονα
Ιορδάνη Κουμασίδη στον Βασίλη
Ρόγγα, με αφορμή το βιβλίο του
«Ο κενός καθρέφτης και η πολιτική
του μη ωραίου. Αισθητικό και πολιτικό
στον μεταμοντερνισμό»

η

εποχή

των βιβλίων

ΕΝΘΕΤΟ 16ΣΕΛΙΔΟ
Γράφουν για βιβλία:

Κώστας Αθανασίου, Θεόδωρος
Γρηγοριάδης, Τιτίκα Δημητρούλια,
Κατέ Καζάντη, Σπύρος Κακουριώτης, Κώστας Καραβίδας, Κωνσταντίνα Κορρυβάντη, Στάθης
Κουτρουβίδης, Χρήστος Λάσκος,
Κωστούλα Μάκη, Βαρβάρα Ρούσσου, Αγγελική Σπηλιοπούλου,
Ιωάννα Φωτοπούλου

Τ

ο άγημα στέκεται προσοχή.
Δοξολογία περνά ο Μητροπολίτης. Σιγή. Κάπου στο
βάθος των αιώνων ο Κωνσταντίνος χαμογελά. Μία
αυτοκρατορία, ένας αυτοκράτορας
ένας Θεός. Περνάνε οι αιώνες, και
η Ισαβέλλα βασίλισσα της Καστίλης και της Αραγωνίας διαβάζει το
γράμμα από τις αποικίες.
Τα νέα είναι ευχάριστα πολλοί
ιθαγενείς είδαν το φως του Κυρίου
και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.
Όσοι αρνήθηκαν, απλώς παραδόθηκαν στην κρίση του Κυρίου. Ο Ιουλιανός ο αποκαλούμενος αποστάτης
αφήνει ένα δάκρυ να γιατρέψει τις
πληγές της Υπατίας.
Ο Μπελογιάννης ακούει την ποινή
του και κοιτά ψηλά, πάνω από τον
πρόεδρο του στρατοδικείου. Μια εικόνα του πάσχοντος Χριστού είναι
εκεί. Και ως ένα αδιόρατο παίγνιο
το βλέμμα του Χριστού συναντά το
βλέμμα του θανατοποινίτη.
Πάσχα Ιερόν, η σιωπή της Μεγάλης Παρασκευής διακόπτεται
από τον κρότο των πολυβόλων. Ο
μελαχρινός Χριστός του Παζολίνι,
γίνεται αυτό που ήταν πάντα, πρόσφυγας. Αλλά ο Μεγάλος Ιεροεξεταστής αλύγιστος, σιδερένιος,
ουρλιάζει μανιασμένα, εις θάνατον.
Γιατί Αυτός δεν ξέρει.. Ω γλυκύ μου
έαρ... Ματωμένο από τις σιδερένιες
λόγχες των εθνικών στρατευμάτων.
Στο όνομα Του. Τώρα ο άθεος είναι
ο ομολογημένος εχθρός ο γιος του
διαβόλου, υπονομευτής του κράτους και του συστήματος.
Και το Σύνταγμα γράφει για την

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ 2