Πρωτοσέλιδα εφημερίδων και εξώφυλλα περιοδικών

⏪ Όλα τα πρωτοσέλιδα εφημερίδων 21/03/2026








Recognized text:
Κωδικός 1806

† Ιδρυτής - Νικόλαος Καραθάνος 1951-1974 * Ιδιοκτήτρια - Εκδότρια Σταυρίδου Ι. Στυλιανή
Πραγματοποιήθηκε η πρώτη ημερίδα του "Θάλπος"

Πρώτη δράση ευαισθητοποίησης
για την άνοια από το Κέντρο
Ημέρας Ολικής Φροντίδας
στη Δράμα
Μιλάνε στον «Π.Τ.»
η αντιδήμαρχος
Κοινωνικής Πολιτικής
κα. Τσακιρίδου και
η Κοινωνική Λειτουργός
κα. Παυλίδου

σελ. 3η

Διευρυμένη σύσκεψη
για τον τουρισμό στο Δήμο Δράμας

Το κλειδί της τουριστικής
ανάπτυξης στη Δράμα
είναι η συνεργασία
και ο κοινός στόχος

Μιλάνε στον «Π.Τ.»
ο εντεταλμένος σύμβουλος
Τουρισμού Δ. Δράμας
κ. Γκλαβόπουλος και
ο δ/ντής της Αναπτυξιακής
Δράμας κ. Χατζόπουλος
σε λ. 3η

Με τα «Χελιδονίσματα»
καλωσόρισαν οι μαθητές
της Δράμας την άνοιξη

Ένα αναβλαστικό έθιμο της αρχαιότητας αναβίωσε χτες από μαθητές

Στον Π.Τ. μιλάει η κα. Ευφροσύνη Χαραλαμπίδου, Περιφερειακή Επόπτρια Ποιότητας Εκπαίδευσης ΑΜΘ

Δ

Του Θρασύβουλου Πεγγαρά
εύτερη χρονιά η φετινή, που μαθητές με τη συνδρομή των εκπαιδευτικών τους, τραγούδησαν ανοιξιάτικα κάλαντα της αρχαιότητας, τα Χελιδονίσματα, κάνοντας την πόλη σήμερα να
μοιάζει διαφορετική, δημιουργώντας ένα
κλίμα χαράς και ενθουσιασμού που δια-

χύθηκε σε κάθε γωνιά της Δράμας. Η όλη
δράση ήταν μία διοργάνωση της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, σε συνεργασία με την Περιφέρεια ΑΜΘ, τον Πολιτιστικό Σύλλογο Βυζαντινού Φρουρίου
Κομοτηνής, τα Μουσικά Σχολεία της Περιφέρειας και τα Κέντρα Εκπαίδευσης για
το Περιβάλλον και την Αειφορία (Κ.Ε.ΠΕ
.Α.).
Μέσα από μουσικά δρώμενα, περιβαλλοντικές δραστηριότητες και δημιουργικές κατασκευές, οι μαθητές και οι μαθήτριες καλλιέργησαν δεξιότητες συνεργασίας, ενεργού και αειφόρου πολίτη,
καθώς και βαθύτερη σύνδεση με την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Η «Χελιδόνα», ένα ξύλινο ομοίωμα χελιδονιού, συχνά στολισμένο με πρασινάδα, το οποίο τα παιδιά κρατούν στα χεριά τους ως προάγγελο της άνοιξης, είναι
ο απόλυτος πρωταγωνιστής της ημέρας.
Μαζί με τους χορούς και τα τραγούδια
των παιδιών, συνθέτουν ένα πανάρχαιο
έθιμο, με ρίζες από τη Μινωική εποχή,
που στη συνέχεια πέρασε στα αρχαϊκά
χρόνια και από εκεί στο Βυζάντιο, φτάνοντας μέχρι τα χρόνια της τουρκοκρατίας.

ΔΡΑΜΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026

Ένα έθιμο σύμφωνα με το οποίο όλα τα
παιδιά στα χέρια τους φορούσαν τον
γνωστό μας Μάρτη γύριζαν από σπίτι σε
σπίτι, έλεγαν τα κάλαντα της άνοιξης και
πρόσφεραν στο κάθε σπίτι ένα Μάρτη
(τις κόκκινες και λευκές κλωστές). Το
έθιμο με τις κλωστές του Μάρτη, έχει τις
ρίζες του στην κρόκη, που οι μύστες στα

Ελευσίνια μυστήρια, τον φορούσαν στο
δεξί χέρι ή στο αριστερό πόδι. Ένας συμβολισμός εξόχως σημαντικός, αναγέννησης της φύσης και αειφορίας.
Στον Π.Τ. μίλησε η Περιφερειακή Επόπτρια Ποιότητας Εκπαίδευσης ΑΜΘ, κα.
Ευφροσύνη Χαραλαμπίδου, η οποία αναφέρθηκε στη σημαντικότητα και στην ιδιαιτερότητα της εκδήλωσης: «Είναι η
δεύτερη χρονιά που κάνουμε την εκδήλωση «Χελιδονίσματα και Ανοιξιάτικα Κάλαντα».
Είναι μια δράση που έχει αναπτύξει η
Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης
Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης σε
συνεργασία με την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Γίνεται ταυτόχρονα 21 του μηνός, που είναι η μέρα
της εαρινής ισημερίας. Όμως επειδή είναι μέρα Σάββατο, την κάνουμε σήμερα
(σ.σ. χθες) Παρασκευή. Σε όλη λοιπόν
την Περιφέρεια, είτε σε κεντρικούς χώρους των Δήμων, είτε και σε αυλές των
σχολείων, είτε και σε μικρές γειτονιές και
παρκάκια, τα σχολεία που δήλωσαν συμμετοχή κάνουν παρέλαση, τραγουδάνε
κάλαντα, κάνουν διάφορες κατασκευές
και καλωσορίζουν την άνοιξη και τα χελισελ.4η
δόνια.

Περίοδος Β’ (1974)*

Συνάντηση επικαιροποίησης στο Δήμο Δοξάτου

Λίμνη η έκταση
με καλλιέργειες στα Τενάγη
Φιλίππων ενώ επείγουν
αποστραγγιστικά έργα

Οι δήμαρχοι
Δοξάτου κ. Βογιατζής
και Προσοτσάνης
κ. Αθανασιάδης
μιλάνε στον «Π.Τ.»

σελ. 5η

Αρ. φύλλου 6880-13.516

0,50 €

Χθες στην πλατεία Ελευθερίας Δράμας

Ενημέρωση και
ευαισθητοποίηση για
την Παγκόσμια Ημέρα
Στοματικής Υγείας από
το Κέντρο Υγείας Δράμας

Μιλάει στον Π.Τ.
η οδοντίατρος
του Κ.Υ. Δράμας,
κα. Μαρία Γκουλίκη
σε λ. 5η

Στόχος η διατήρηση του παραδοσιακού
χαρακτήρα του Παγονερίου με
τη συντήρηση των «πετροντούβαρων»

Η πέτρα στο Παγονέρι του Κ. Νευροκοπίου διατηρεί τον παραδοσιακό χαρακτήρα του χωριού!

Μιλάνε στον «Π.Τ.» ο δήμαρχος Νευροκοπίου κ. Ταμπουρίδης και ο πρόεδρος
Παγονερίου κ. Μόνιος

Μ

Του Θανάση Πολυμένη
ΙΑ ΠΟΛΥ ωραία
πρωτοβουλία έχει
ξεκινήσει από το
Δήμο Κ. Νευροκοπίου, στο
πλαίσιο της συντήρησης
της παραδοσιακής Κοινότητας του Παγονερίου. Πρόκειται για έναν παραδοσιακό οικισμό, που μέσα στη
λαίλαπα του εκμοντερνισμού σε όλα τα επίπεδα,
κάνει προσπάθεια να κρατήσει τον παραδοσιακό του
χαρακτήρα.
Από τα πολλά σπουδαία
που διαθέτει ο οικισμός Παγονερίου, είναι τα λιθόκτιστα τοιχία, τα «πετροντούβαρα» όπως τα λένε οι κάτοικοι, τα οποία αντέχουν ακόμα και σήμερα στο πέρασμα του χρόνου.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Δήμος Κ. Νευροκοπίου έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια για
την συντήρηση και αποκατάστα-ση αυτών των λιθόκτιστων τοιχίων, τα οποία διατηρούν και τον παραδοσιακό
χαρακτήρα του χωριού. Πρόκειται για ένα έργο προϋπολογισμού 46.530,75 ευρώ, το οποίο συνδυάζει την πολιτιστική κληρονομιά με την αναβάθμιση της καθημερινότητας των κατοίκων.
Ταμπουρίδης: Ενισχυτικό σημείο για τον τουρισμό
Όπως σημειώνει στον «Π.Τ.» ο δήμαρχος κ. Ταμπουρίδης, «υπάρχουν σήμερα αυτά τα λιθόκτιστα τοιχία, τα
οποία είναι πολιτισμός μας και λειτουργούν ως ένα ενισχυτικό σημείο για τον τουρισμό στην περιοχή. Για το
λόγο αυτό, έχουμε ξεκινήσει ένα πρόγραμμα συντήρησης, ώστε να κρατήσουμε τον παραδοσιακό χαρακτήρα
του χωριού».
Αυτό που επισημαίνει μάλιστα, είναι ότι, «τα λιθόκτιστα
τοιχία αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της αρχιτεκτονικής ταυτότητας του Παγονερίου. Μέσα από τις εργασίες
αποκατάστασης θα ενισχυθεί η στατικότητά τους, θα
αποκατασταθεί η αυθεντική τους μορφή και θα διατηρηθεί η παραδοσιακή τεχνική της λιθοδομής, που αποτελεί
πολύτιμο κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς».
Ιδιαίτερα τονίζει ακόμα, ότι «το έργο δεν έχει μόνο αισθητική αξία. Ταυτόχρονα βελτιώνει την ασφάλεια κατοίκων και επισκεπτών, ενισχύει την πολιτιστική ταυτότητα
της Κοινότητας και προωθεί τον τουρισμό και την τοπική
ανάπτυξη, καθιστώντας το Παγονέρι ένα πρότυπο παραδοσιακό οικισμό που σέβεται την ιστορία του».
Μόνιος: Παραδοσιακός οικισμός από το 1979
Για το θέμα της συντήρησης των λιθόκτιστων τοιχίων,
μιλάει στον «Π.Τ.» ο πρόεδρος της Κοινότητας Παγονερίου κ. Μόνιος, επισημαίνοντας ότι «στόχος είναι να αναστηλώσουμε με τον παραδοσιακό τρόπο τα ξεροντούβαρα όπως τα λέμε, ώστε να κρατήσουμε τον παραδοσιακό
χαρακτήρα του χωριού. Είναι μια σημαντική πρωτοβουλία

που έχουμε πάρει και ένα πολύ καλό έργο για το Παγονέρι, ώστε και οι κάτοικοι να μην νιώθουν ότι το χωριό εγκαταλείπεται. Και όλο αυτό θα βοηθήσει στην ομορφιά
του χωριού ώστε να μπορούν να το επισκέπτονται».
Στη διαπίστωση ότι το τα Παγονέρι είναι ένας παραδοσιακός οικισμός που αντέχει ακόμα στο χρόνο, ο κ. Μόνιος σημειώνει: «Επειδή το Παγονέρι είναι λίγο πιο
απομακρυσμένο από τα άλλα χωριά της περιοχής, έχει
κρατήσει κάποια παραδοσιακά στοιχεία. Αλλά χρόνο με
το χρόνο γίνονται κάποιες παρεμβάσεις από τους κατοίκους του χωριού που δεν συνάδουν με το παραδοσιακό,
γιατί δεν έχουμε κάποια χρηματοδότηση έξτρα για να
μπορέσουμε να κρατήσουν τα σπίτια τους στο στυλ και
στο ρυθμό που ήταν».
Ερωτώμενος αν ορισμένα απ’ αυτά τα σπίτια και άλλα
στοιχεία είναι χαρακτηρισμένα ως διατηρητέα, απαντάει
αρνητικά, όμως διευκρινίζει ότι «το χωριό είναι χαρακτηρισμένο ως παραδοσιακός οικισμός επίσημα από το
1979, μαζί με το Περιθώρι. Τώρα, με πρωτοβουλία δική
μου και του δημάρχου, αναστηλώνουμε τα πετρόχτιστα
ξεροντούβαρα και την επόμενη χρονιά – πιθανόν από το
Πράσινο Ταμείο – θα κοιτάξουμε να κάνουμε πλακοστρώσεις στους δρόμους».
Το ιστορικό και παραδοσιακό Παγονέρι
Το Παγονέρι, είναι ένας γραφικός και ιστορικός οικισμός, χτισμένος σε υψόμετρο 750 μ., 20 χλμ. βορειοδυτικά του Κάτω Νευροκοπίου. Ατενίζει από ψηλά το Φαλακρό όρος και την οροσειρά της Ροδόπης, απέχοντας 65
χλμ. από τη Δράμα και μόλις 7 χλμ. από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.
Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Τσερέσοβο,
δηλαδή Κερασοχώρι. Το σημερινό του όνομα, Παγονέρι,
φαίνεται να προέρχεται από τις δύο βρύσες με το παγωμένο νερό που αναβλύζουν αδιάκοπα στην κάτω άκρη του
χωριού.
σελ.4η