3341

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
Εβδομαδιαία εφημερίδα της Ανανεωτικής Αριστεράς • Σαββατοκύριακο 14 - 15 Μαρτίου 2026 • Αρ. φ. 1772 • 3 €

ΑΛΗΘΕΙΑ
ΤΩΡΑ;

Διαμάχες και φαντασιώσεις
των ελληνο-αλβανικών
σχέσεων

Συνέντευξη με τον Λάμπρο
Μπαλτσιώτη, αν. καθηγητή Ιστορίας
των Μειονοτήτων στα Βαλκάνια στο
Πάντειο Πανεπιστήμιο σελ. 11

Το μαζικό αίτημα που τρομάζει
τους κυβερνώντες
Άρθρο του Κώστα Νικολάου για το
δημοψήφισμα για τη ΔΕΘ σελ. 13

Ο Τραμπ βομβαρδίζει
και τα πενιχρά εισοδήματα
των λαϊκών στρωμάτων

Αναλύσεις για τις οικονομικές,
και όχι μόνο, επιπτώσεις του πολέμου
από τους Κώστα Μελά, Αργύρη
Παναγόπουλο, Ιωσήφ Σινιγάλια
σελ. 14-16

Σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ

Προσοχή
στο κενό...

Φωτο: Alec Wilson / Flickr

Της Κατερίνας Σαράντη

«Π

Τα ελληνικά Μέσα
λειτουργούν ως προέκταση
της προπαγανδιστικής
μηχανής του IDF

Ας αναστοχαστούμε το
σήμερα με βάση το έργο
και τη στάση ζωής της
Ρόζας Λούξεμπουργκ

Συνέντευξη
με τον καθηγητή
Κοινωνικής και
Πολιτικής Ανάλυσης
της Επικοινωνίας στο
ΕΚΠΑ, Γιώργο Πλειό

Το άρθρο-παρακαταθήκη
που έστειλε
στην «Εποχή»
ο Άλκης Ρήγος
λίγες μέρες πριν
φύγει

ροσοχή στο κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας». Πόσες φορές
ακούτε αυτή τη φράση
και σχεδόν την αγνοείτε, καθώς την έχετε την συνηθίσει;
Από ένα ανάλογο κενό χάθηκε, πριν
περίπου δύο εβδομάδες, η αγωνίστρια και συνανάπηρή μας Μαρία
Λαδά, στο μεγαλύτερο αεροδρόμιο
της χώρας, το Ελ. Βενιζέλος.
Έσκασε σαν βόμβα εν αιθρία στα
αυτιά μας ο θάνατός της; Ή μήπως
όχι; Πόσα συνανάπηρά μας άτομα
χάνονται καθημερινά, αθόρυβα,
γιατί αυτή η κοινωνία αποκλείει,
ακόμα και όταν προσπαθεί να μην
το κάνει, με μπαλώματα από τύψεις
και ενοχές. Ναι: «συγνώμη, ξεχάσαμε ότι υπάρχετε». Φτιάξαμε πόλεις,
κτίρια, δομές για «κανονικούς» ανθρώπους, και τώρα προσπαθούμε
να τα μπαλώσουμε, με την ενοχή να
κυριαρχεί.
Ας κάνουμε όμως την παραδοχή
ότι αποδεχόμαστε ως λύση αυτά τα
μπαλώματα. Όταν, σε αυτή την περίπτωση, δεν τηρούνται ευλαβικά
έστω οι βασικοί κανόνες, τα μπαλώματα αυτά, αντί να επιτελούν τον
σκοπό τους, γίνονται θανατηφόρα.
Ναι, από τύχη ζούμε. Κεκλιμένα
επίπεδα πεζοδρομίων με λανθασμένη κλίση που μας παραδίδουν σαν
τσουλήθρες μέσα στην κυκλοφορία.
Λακκούβες, κενά μεταξύ συρμού
και αποβάθρας, ράμπες τόσο κακότεχνες που δεν ξέρεις τι κακό σε

ΣΕΛ. 22-23

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ 2

ΣΕΛ. 6, 7