ΜΑΧΗΤΗΣ
ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
Η αρχαιότερη του νομού Αιτωλοακαρνανίας
1ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ
ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ
ΚΥΡΙΟΥ ΑΡΘΡΟΥ
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ
Από το Ίδρυμα
Προαγωγής
Δημοσιογραφίας
Αθ. Β. Μπότση
Χάρπι Θεού, πρώτη εφημερίδα στο νομό σε αναγνωσιμότητα, αναγνωρισιμότητα, ποιοτικά χαρακτηριστικά, συχνότητα ανάγνωσης κ.λπ.,
μετά από πανελλαδική δημοσκόπηση των εταιρειών MRB, VPRC, Metron Analysis (με εντολή του υπουργείου Επικρατείας)
Ιδρυτής: ΑΝΔΡΕΑΣ Ι. ΚΑΝΗΣ - Ιδιοκτήτης, Εκδότης: ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΡΑΧΡΗΣΤΟΥ - ΚΑΝΗ - Γραφεία: Παναγοπούλου 10 & Ν. Μανδηλαρά. ΤΗΛ.: 26410.29975, FAX: 26410 28614
Τιμή φύλλου 1 ΕΥΡΩ, Έτος 640 - E-mail: [email protected] - [email protected] - ΤΕΤΑΡΤΗ 4 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026 - Αριθ. Φύλλου 2916
Κύριο Άρθρο
Η προσποίηση στην
συμπεριφορά μας
ΕΝΩΠΙΟΝ των οφθαλμών του Θεού ο άνθρωπος έχει
κάποια αξία όταν προσπαθεί να ευθυγραμμίζεται με τους
λόγους του Κυρίου, να παραμένει πιστός στις εντολές του,
να καλλιεργεί αρετές. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και η
γνησιότητα στην συμπεριφορά του, η αλήθεια στην
έκφρασή του, η ντομπροσύνη και ευθύτητα στη λειτουργία
του εντός της κοινωνίας. Αν προσποιείται για να ανέβει
στην εκτίμηση των συνανθρώπων του, η αξία την οποία
προσπαθεί να προσδώσει στον εαυτό του, επειδή είναι
ψεύτικη, κίβδηλη, βαίνει φθίνουσα ενώπιον της Θείας
Κρίσης και καταβαραθρώνει την εξελικτική δύναμη του
“καθ' ομοίωσιν".
ΔΥΟ ομόκεντροι κύκλοι. Ένας μικρός, ο άλλος ο
εξωτερικός μεγαλύτερος. Ο μικρός είναι αυτός που είμαστε
αληθινά. Γυμνοί οι χαρακτήρες μας. Τα πάθη μας, τα
ιδιώματά μας, τα λάθη μας, τα κολλήματά μας, τα χάλια
μας. Μικρός ο κύκλος, ελάχιστες οι αρετές μας, λίγα τα
καλά μας.
Ο ΕΞΩ κύκλος, ο μεγάλος, συμβολίζει αυτό που
θέλουμε να φαινόμαστε. Αυτό που θα θέλαμε να είμαστε,
αλλά δεν μπορούμε διότι δεν προσπαθούμε. Εικονίζει ο
κύκλος έναν χαρακτήρα που αγγίζει τον ιδανικό.
ΠΟΛΛΕΣ φορές πάνω σε αυτόν τον κύκλο κινούμαστε
και η αυτοπροβολή μας προς τους συνανθρώπους μας
γίνεται συνήθως με ευγένεια προσποιητή, με χαμόγελο
φτιαχτό, με δήθεν αγάπη και εκτίμηση, με σοβαρότητα και
αξιοπρέπεια που θα θέλαμε να έχουμε,
ΕΤΣΙ, δυστυχώς, συμπεριφερόμαστε κάποιες φορές
πολλοί εξ ημών. Υποκριτικά, ψεύτικα.
ΟΜΩΣ, αυτή η τακτική εξωτερίκευσης ευτελίζει τον
άνθρωπο και υπομειώνει την σπουδαιότητα της ψυχής του,
η οποία είναι ό,τι πολυτιμότερο έχουμε στον κόσμο,
ζημιώνοντας παράλληλα και την ισχύ της επικοινωνίας της
με τον Δημιουργό της και Ζωοδότη Κύριο.
ΣΠΑΝΙΑ ακολουθεί ο έλεγχος της συνείδησης για την
αβέλτερη προσπάθειά μας να παρουσιαστούμε
διαφορετικοί από ό,τι πραγματικά είμαστε, να ξεγελάσουμε
όσους μαζί τους συζούμε και συνυπάρχουμε σε αυτόν τον
τόπο, στην κοινωνία μας, όσους μαζί τους συμβιώνουμε
στον σύντομο τούτο χρόνο της περαστικής μας ζωής.
ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ γεννάται το ερώτημα. Αντί να
προσποιούμαστε κάτι που δεν είμαστε, αλλά θα θέλαμε να
είμασταν, αντί να παίζουμε θέατρο, γιατί δεν αγωνιζόμαστε
να γίνουμε αληθινά ο ιδανικός άνθρωπος τον οποίο
υποδυόμαστε; Και ο παραλογισμός είναι ότι όχι μόνο δεν
διορθωνόμαστε και δεν καλυτερεύουμε, αλλά ίσως
χειροτερεύουμε. Πέφτουμε, αντί να υψωνόμαστε και
100 χρόνια Παναιτωλικός: Μια βραδιά που το
Αγρίνιο ένιωσε την καρδιά του να χτυπά κιτρινομπλέ
Στον «Άνεσις» η ιστορία έγινε συναίσθημα, οι μνήμες έγιναν
χειροκρότημα και ο δεύτερος αιώνας ξεκίνησε με υπόσχεση
Κάποιες επέτειοι δεν
μετριούνται με χρόνια αλλά με
μνήμες, πρόσωπα και στιγμές.
Έτσι γιορτάστηκαν χθες τα 100
χρόνια του Παναιτωλικού στο
Αγρίνιο.
Γιορτάστηκαν ως προσωπική
υπόθεση. Ως κομμάτι ζωής.
Η αίθουσα γέμισε από παλιές
ποδοσφαιριστές
εποχών.
παράγοντες.
δόξες,
διαφορετικών
προπονητές,
Ο ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ Γ.Φ.Σ. Ο
οικογένειες ανθρώπων που
έγραψαν ιστορία, φιλάθλους που
κουβαλούν το κίτρινο και το μπλε
σαν δεύτερο δέρμα. Άνθρωποι
που έζησαν δεκαετίες με την ομάδα, αλλά και άλλοι που
πέρασαν για λίγο, κι όμως έμειναν για πάντα δεμένοι μαζί
Την έναρξη των εορταστικών εκδηλώσεων κήρυξε ο
άνθρωπος που ταυτίστηκε με τις πιο σταθερές και δυνατές
σελίδες της σύγχρονης ιστορίας του συλλόγου: ο Φώτης
Κωστούλας.
Με λόγο μετρημένο και βαθιά ανθρώπινο, μίλησε για
την ιστορική στιγμή, για τη σύνδεση του συλλόγου με το
Αγρίνιο και ολόκληρη την Αιτωλοακαρνανία. Θύμισε ότι δεν
γιορτάζει μόνο ένας σύλλογος, αλλά κάθε Αγρινιώτης, όπου
κι αν βρίσκεται. Στάθηκε στην κοινωνική προσφορά του
Παναιτωλικού και στις ιστορικές νυχτερινές σχολές που
στήριξαν γενιές νέων. Και σε μια στιγμή που πάγωσε γλυκά
την αίθουσα, έκανε αναφορά στον αδελφό του που έφυγε
πρόσφατα από τη ζωή, μαθητή εκείνων των σχολών,
Μίλησε για τις διαδρομές στο σκοτάδι, για το χέρι που
κρατούσε για να τον πηγαίνει και να τον φέρνει. Ήταν η
απόδειξη πως ο Παναιτωλικός
δεν είναι μόνο γήπεδο και
αποτελέσματα είναι οικογένεια,
μνήμη, δεσμός.
Το μήνυμά του ήταν
καθαρό: ο πρώτος αιώνας είναι
κληρονομιά. Ο δεύτερος είναι
ευθύνη. Να γίνει η μνήμη
δύναμη για τη νέα γενιά. Να
βάλει ο καθένας το δικό του
λιθαράκι.
Στη συνέχεια, ο πρόεδρος
της ΠΑΕ, Μάκης Μπελεβώνης,
έκανε έναν απολογισμό 21 ετών
διοικητικής πορείας. Μίλησε για
ένα ταξίδι γεμάτο δυσκολίες,
αμφισβήτηση, πιέσεις και παρασκήνιο. Για «τέρατα» που
εμφανίστηκαν στον δρόμο, αλλά δεν λύγισαν την επιλογή
της καθαρής στάσης. Αναφέρθηκε στις παρεμβάσεις στο
γήπεδο, στην παράδοση της μικρής κερκίδας στον
επερχόμενο αγώνα με την Κηφισιά, στην ανάπλαση της
Προυσιωτίσσης, στο άγαλμα του Τίτορμου που θα υψωθεί
στην είσοδο, στα σχέδια για μουσείο και ενεργειακή
αναβάθμιση. Η φράση του για την «επόμενη μέρα» δεν
ειπώθηκε τυπικά· ειπώθηκε ως προειδοποίηση να μην
υπάρξει επανάπαυση.
Το παρών έδωσε και ο πρόεδρος της ΕΠΟ, Μάκης
Γκαγκάτσης, ο οποίος μίλησε με θερμά λόγια για την πορεία
του συλλόγου, θυμήθηκε εικόνες από τη δεκαετία του '90 και
εντυπωσιακές εκδρομές που σημάδεψαν τη μνήμη του, και
ευχήθηκε ο δεύτερος αιώνας να συνοδευτεί από τίτλους και
ευρωπαϊκή παρουσία. Τιμήθηκε με αναμνηστική πλακέτα
από τον Μάκη Μπελεβώνη.
(Συνέχεια στη σελ 20)
Γ.Φ.Σ Παναιτωλικός: Ένας Σύλλογος διαφορετικός,
ένα βαρύ όνομα, μία ένδοξη ιστορία 100 ετών
προϊόντος του χρόνου η υποκριτική μας προσπάθεια Παπαναστασίου από την ΚΕΔΕ:
γίνεται ακόμα εντονότερη.
ΤΟ ΟΔΥΝΗΡΟΤΕΡΟ όλων είναι, σαφώς, αυτή η ίδια
η σκηνοθετημένη συμπεριφορά μας. Ηθοποιοί του εαυτού
μας. Και το αμέσως επόμενο θλιβερό συνίσταται στο ότι
αυτή η απόπειρα προβολής ενός άλλου ανθρώπου, ξένου
και διαφορετικού από αυτό που αληθινά είμαστε, γίνεται
φανερή και εύκολα αντιληπτή από τους συνανθρώπους
μας. Και έτσι συντελείται η έκπτωση της αξιοπρέπειας και
οι τρώσις της αξιοπιστίας μας.
ΘΑ ΑΝΤΙΤΕΙΝΕΙ κάποιος: “δεν είναι καλύτερη ή
έστω - προσποιητή ευγένεια από την πηγαία μας αγένεια;".
Βεβαίως, αν κάποιος οργίζεται εύκολα και εκμαίνεται,
πρέπει να συγκρατεί τα νεύρα του, να σιωπά. Όχι όμως και
να υποδύεται, ατέχνως μάλιστα, τον ήρεμο και τον
ευγενικό. Το ένα είναι προσπάθεια χαλιναγώγησης των
παθών, το άλλο εξαπάτηση. Ουδεμία σχέση μεταξύ τους.
Και επειδή η ανοίκεια προσπάθεια εξαπάτησης φωνάζει
από μακριά και προδίδεται, έχει ως απότοκο το
ντρόπιασμα.
ΓΙΑ ΝΑ ελαφρύνω λίγο την ατμόσφαιρα, θα σας
αφηγηθώ μια εύθυμη ιστορία πολλών χρόνων πίσω, την
οποία μου διηγήθηκε ένας σύμβουλος, τότε, του
Παναπωλικού, Ο αείμνηστος οδοντίατρος
Βακαλόπουλος, φίλος του πατέρα μου Ανδρέα:
(Συνέχεια στη σελ. 2)
Κεντρικές λύσεις τώρα για
δρόμους, νερό και ενέργεια
(Σελ. 2)
Ο Περιφερειάρχης
Δυτικής Ελλάδας,
Νεκτάριος Φαρμάκης,
στο mahitisnews.gr
(Σελ. 6)
Συγχαρητήρια του Δημάρχου
Αγρινίου στον Κώστα Κονταξή για
τη βράβευση από την Ακαδημία
Αθηνών
(Σελ. 20)
(Σελ. 19)
«Το Δημογραφικό
πρόβλημα και η
αναγέννηση της
υπαίθρου»:
Συνεδριακή Ημερίδα
στο Αγρίνιο για τις
προκλήσεις
της Δυτικής Ελλάδας
(Σελ. 4)
ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ 1826 – 2026
ΔΥΟ ΑΙΩΝΕΣ ΔΟΞΑΣ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΣ
Η θυσία τους, το φως
του μέλλοντος μας
(Σελ. 20)