3341

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
Εβδομαδιαία εφημερίδα της Ανανεωτικής Αριστεράς • Σαββατοκύριακο 4 - 5 Οκτωβρίου 2025 • Αρ. φ. 1749 • 3 €

Αλεξανδροπούλου - Γιαννάκιτσα Κλεονίκη,
Πέρκα Θεοπίστη, Βέργης ΠλούταρχοςΝικόλαος, Αποστολόπουλος Γεώργιος- Ιάσων,
Ρόγγας Βασίλειος, Δίπλα Μαρία, Αποστολάκης
Αλέξανδρος, Μπίκας Χαράλαμπος,
Μεϊντάνη Μαρία, Λούβρος Παντελής,
Κασιτάς Γρηγόρης, Λιάπουρης Νικόλαος,
Καββαδία Ευγενία, Δελατόλας Αλέξανδρος,
Μανουδάκης Βασίλειος, Αραβίδης Νικόλαος,
Κοσμίδη Μαρία, Σαββαντόγλου Αγγελική,
Λαγωνικού Άννα, Λαφτσής- Σκρέτας Πάρις,
Βλαχόπουλος Κυριάκος – Γεώργιος, Λαμπράκης
Κωνσταντίνος, Βρεττού Ιωάννα, Φουριόζος
Κωνσταντίνος, Πολίτης Παναγιώτης, Μπούκας
Θεόδωρος, Μπαρσέφσκι Μαρία - Άννα

ΑΜΕΤΡΗΤΟΙ
ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Η πολιτεία δεν στηρίζει
τη φιλαναγνωσία

η

εποχή

των βιβλίων

ΕΝΘΕΤΟ 12ΣΕΛΙΔΟ
Γράφουν για βιβλία:

Συνέντευξη
της Μαρίας
Παπαγεωργίου
στη Μικέλα
Χαρτουλάρη

Κώστας Αθανασίου, Γιάννης
Αλμπάνης, Παναγιώτης Ελ Γκεντί,
Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Τιτίκα
Δημητρούλια, Κώστας Καραβίδας,
Κωνσταντίνα Κορρυβάντη,Θανάσης Μηνάς, Κατερίνα Νανούρη,
Αγγελική Σπηλιοπούλου,
Βαγγέλης Χατζηβασιλείου

Συνέντευξη με τον πανεπιστημιακό και
συγγραφέα Νικόλα Σεβαστάκη σελ. 6, 7

O Νετανιάχου κατέλαβε
τα σκάφη και οι ακτιβιστές
τις καρδιές του πλανήτη
Σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ

500 ΟΜΗΡΟΙ

Ο ριζοσπαστισμός
προϋπόθεση για την πολιτική
και κοινωνική δημοκρατία

Μηνύματα από τον απεσταλμένο της
«Εποχής» στο Global Sumud Flotilla,
Βασίλη Ρόγγα και την Πέτη Πέρκα,
άρθρα των Βιβής Κεφαλά, Αργύρη
Παναγόπουλου, Σ. Η., Ε.Κ. σελ. 8-12

Αμφισβητούν τον Ρούτσι,
στοχοποιούν και την Κοβέσι

Ρεπορτάζ του Νίκου Γιαννόπουλου
για τα Τέμπη σελ. 17

Χρόνος:
Το νέο πεδίο
της σύγκρουσης
Φωτο: Τατιάνα Μπόλαρη / Eurokinissi

Του Μάριου Θεοφιλάτου

Ζ

ούμε σε μια εποχή με χρονική παραδοξότητα: το μέλλον είναι εδώ, αλλά οι όροι
εργασίας θυμίζουν εποχές
που πιστεύαμε πως είχαμε
αφήσει οριστικά πίσω μας. Σε μια
εποχή που η τεχνολογική πρόοδος,
η τεχνητή νοημοσύνη και τα αυτοματοποιημένα συστήματα υπόσχονται
λιγότερο μόχθο, λιγότερες ώρες
δουλειάς και καλύτερη ποιότητα
ζωής, το να μιλάμε για αύξηση του
ημερήσιου χρόνου εργασίας μοιάζει
με παράδοξο που έρχεται από το παρελθόν. Αντί για πρόοδο, συζητάμε
για επιστροφή σε συνθήκες που θυμίζουν εργασιακό μεσαίωνα.
Η επιβολή ενός τέτοιου καθεστώτος δεν σημαίνει απλώς περισσότερες ώρες στον
χώρο δουλειάς. Σημαίνει μεγαλύτερη εξάντληση, λιγότερο χρόνο για
οικογένεια, φίλους και κοινωνική
ζωή. Σημαίνει περισσότερα εργατικά ατυχήματα –όταν ήδη στη χώρα
μας οι αριθμοί είναι δραματικοί, με
θανατηφόρα δυστυχήματα να καταγράφονται σχεδόν κάθε εβδομάδα.
Σημαίνει, επίσης, αποδυνάμωση
των συλλογικών συμβάσεων, καθώς η ατομική διαπραγμάτευση
μετατρέπεται σε κανόνα και αφήνει
τον κάθε εργαζόμενο μόνο απέναντι

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ 2