▶ MET
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2025
ΕΤΟΣ: 54°
ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ: 15451
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΠΡΩΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
ΗΧΩ
ΧΡΟΝΙΑ
ΤΩΝ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ
ΠΛΗΡΩΜΕΝΟ
MEPHENE
LEAOTON)
ΚΩΔΙΚΟΣ: 1781
ΕΛΤΑ
Hellenic Post
ΤΕΛΟΣ
Tex. Γραφείο
Κ.Τ.Α.
Αριθμός λόγιος
9 772529
029152
Τ: 210 38 17 700 - 210 38 17 716 - 210 38 17 737 F: 210 38 17 331 E: [email protected] W: www.ihodimoprasion.gr
«ALL ABOARD GREECE»:
Η ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΣΕ ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ
Η Ελλάδα παραμένει στο επίκεντρο της
διεθνούς κρουαζιέρας, καθώς η Διεθνής
Ένωση Εταιρειών Κρουαζιέρας (CLIA) ανακοίνωσε την επόμενη φάση της καμπάνιας
«All Aboard Greece», που αναδεικνύει τις
τοπικές κοινωνίες και τη βιώσιμη προοπτική
του κλάδου.
Μετά την επιτυχία των πρώτων βίντεο που
κυκλοφόρησαν τον Ιούλιο, η CLIA παρουσί
ασε δύο νέες παραγωγές:
Τοπικές Φωνές (Local Voices): Δηλώσεις
δημάρχων, λιμενικών αρχών και εκπροσώ
πων της αυτοδιοίκησης, που εξηγούν πώς η
κρουαζιέρα στηρίζει τις τοπικές οικονομίες
και ενισχύει τη σύνδεση με την ελληνική
πολιτιστική ταυτότητα.
Βιώσιμη Κρουαζιέρα (Sustainable Cruising):
Επικεντρώνεται στις πρωτοβουλίες για
καθαρότερη ενέργεια, περιβαλλοντική και
νοτομία και βιώσιμη διαχείριση τουρισμού
στους προορισμούς.
Παράλληλα, η CLIA φέρνει στην Αθήνα την
έκθεση «The Voyage», η οποία θα φιλοξενη
θεί στο Ίδρυμα Ευγενίδου από τις 9 Οκτω
βρίου έως τις 9 Ιανουαρίου. Με διαδραστικά
εκθέματα, οι επισκέπτες θα ταξιδέψουν
στον κόσμο της κρουαζιέρας, γνωρίζοντας
τις τεχνολογικές εξελίξεις και τις περιβαλλοντικές δράσεις του κλάδου.
Η Μαρία Δεληγιάννη, Διευθύντρια Ανατολικής Μεσογείου της CLIA, τόνισε ότι η
καμπάνια «δίνει φωνή στις τοπικές κοινωνίες
και αναδεικνύει την πρόοδο του κλάδου
στη βιωσιμότητα», ενώ ο Ιωάννης Γκόλιας,
Διοικητής του Ιδρύματος Ευγενίδου, σημείω
σε ότι η έκθεση «αναδεικνύει τον ρόλο της
κρουαζιέρας ως μοχλού καινοτομίας και
ανάπτυξης».
Επιπλέον, στο πλαίσιο της καμπάνιας, εγκαι
νιάζεται το Κέντρο Πληροφοριών Κρουαζιέ
ρας (Cruise Info Hub), διαθέσιμο τόσο μέσω
της έκθεσης όσο και διαδικτυακά, με στόχο
να προσφέρει ενημέρωση για την πρόοδο
και τις συνεργασίες της κρουαζιέρας στην
Ελλάδα.
Με τη συμμετοχή υπουργείων, λιμενικών
αρχών, επιμελητηρίων, δημάρχων και
πανεπιστημιακών, η πρωτοβουλία της CLIA
δείχνει ότι η κρουαζιέρα δεν είναι απλώς
ένας κλάδος τουρισμού, αλλά ένας μοχλός
τοπικής ανάπτυξης, καινοτομίας και βιώσιμου μέλλοντος για τη χώρα.
Δημογραφική βόμβα
στα θεμέλια της Ελλάδας
ς ένα εθνικό πρόβλημα, με
υπαρξιακές διαστάσεις, αντιτου δυτικού κόσμου το δημογρα
φικό ζήτημα, με τη γονιμότητα να
συρρικνώνεται και τον πληθυσμό να
μειώνεται και να γερνάει. Εξαίρεση
δεν θα αποτελούσε και η Ελλάδα, η
οποία, μάλιστα, αντιμετωπίζει οξύ
πρόβλημα: οι γεννήσεις το 2023
έφτασαν τις 72.300, δηλαδή ήταν
περίπου οι μισές από αυτές που κατ
ταγράφηκαν ετησίως κατά μέσο όρο
την εικοσαετία 1951-1970.
Η κυβέρνηση, αντλώντας από τη
διεθνή εμπειρία, ανακοίνωσε τη
μείωση του φορολογικού βάρους
για τις οικογένειες με παιδιά, κυρίως
τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες, με
στόχο να λειτουργήσει αντίρροπα
στις δημογραφικές τάσεις των τελευταίων δεκαετιών.
Βέβαια, όπως ομολόγησε και ο ίδιος
ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και
Οικονομικών Κ. Πιερρακάκης, «το
Δημογραφικό είναι ένα υπαρξιακό
ζήτημα εθνικής βαρύτητας, το οποίο
δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο
με μια φορολογική μεταρρύθμιση».
Πράγματι, το Δημογραφικό είναι ένα
πολυσύνθετο πρόβλημα, ενώ καμία
χώρα δεν έχει το έχει λύσει οριστικά.
Πάντως η διεθνής εμπειρία δείχνει
ότι οι πιο αποτελεσματικές στρατηγικές είναι συνδυαστικές: στήριξη
οικογενειών, ενεργητικές πολιτικές
μετανάστευσης, προσαρμογή συστη
μάτων πρόνοιας/συντάξεων. Ας δού
με τι έκαναν τρεις ευρωπαϊκές χώρες,
οι οποίες ακολούθησαν διαφορετικά
μοντέλα για την αντιμετώπιση του
Δημογραφικού:
Γαλλία:
Οικογενειακά επιδόματα
και φορολογικά κίνητρα
Με στόχο τη μείωση του οικονομικού
κόστους ανατροφής των παιδιών δίνονται οικογενειακά επιδόματα ανά
παιδί, με τη μέθοδο του φορολογικού
«οικογενειακού κλάσματος» μειώνεται η φορολογία, ενώ παρέχεται
στήριξη στέγασης για νέες οικογένειες. Το αποτέλεσμα είναι η Γαλλία να
βρίσκεται σταθερά στις υψηλότερες
θέσεις ως προς τη γονιμότητα στην
Ε.Ε. (~1,8 παιδιά/γυναίκα).
Ουγγαρία: Ισχυρά οικονομικά
κίνητρα για γονιμότητα
Με στόχο την αύξηση των γεννήσεων, μέσω χρηματικών και υλικών κι
νήτρων, προβλέπεται η εξαίρεση από
φόρο εισοδήματος για μητέρες με 4+
παιδιά, παρέχονται προγράμματα δανείων για νεαρά ζευγάρια που «σβή
νονται» με κάθε παιδί και επιδοτείται
η αγορά κατοικίας για οικογένειες
με παιδιά. Το αποτέλεσμα είναι μια
μικρή άνοδος γονιμότητας (από -1,2
σε ~1,6), αλλά όχι θεαματική.
Σουηδία: Ισότητα φύλων
και φροντίδα παιδιών
Με στόχο τη δημιουργία περιβάλλοντος όπου η οικογένεια συμβαδίζει
με την εργασία, έχουν δοθεί 480
ημέρες γονικής άδειας (υποχρεω
τικό μερίδιο για πατέρα), ευέλικτη
εργασία για τους γονείς και καθολική,
χαμηλού κόστους παιδική φροντίδα.
Το αποτέλεσμα είναι σχετικά υψηλή
γονιμότητα (-1,7 παιδιά/γυναίκα) και
υψηλή συμμετοχή γυναικών στην
εργασία.
Συνοπτικά, στη Γαλλία το μοντέλο
είναι βασισμένο κυρίως σε οικονομικά και φορολογικά κίνητρα, στην
Ουγγαρία δίνεται έμφαση σε ισχυρά οικονομικά bonus και στέγαση,
ενώ στη Σουηδία το μοντέλο εστιάζει
στην ισότητα, στις υπηρεσίες και την
ισορροπία οικογένειας - εργασίας.
Το συμπέρασμα από τη διεθνή εμπει
ρία είναι ότι τα πιο βιώσιμα οικονομικά και σταθερά αποτελέσματα
(δηλαδή, σταθερή γονιμότητα χωρίς
υπερβολικό κόστος) φαίνεται να τα
έχουν τα σκανδιναβικά μοντέλα, γιατί
στηρίζονται όχι μόνο σε χρήματα,
αλλά και σε θεσμικές αλλαγές.
Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα
μοιάζει περισσότερο με χώρες όπως η
Ιταλία και η Ισπανία, όπου η στήριξη
της οικογένειας από το κράτος είναι
περιορισμένη, καταγράφεται χαμηλή
γονιμότητα και υπάρχουν εμπόδια
στη στέγαση και την εργασία. Επίσης, σε σχέση με τη Γαλλία και τη
Σουηδία, λείπει μια ολοκληρωμένη
στρατηγική, που να συνδυάζει επι
δόματα, υπηρεσίες φροντίδας και
ισότητα φύλων.
Επιπλέον, η εμπειρία της Ουγγαρίας δείχνει ότι ακόμα και ισχυρά
οικονομικά μέτρα δεν αρκούν, αν δεν
υπάρχουν θεσμικές αλλαγές στην εργασία και στις υπηρεσίες φροντίδας.
Σε κείμενο εργασίας του Βύρωνα
Κοτζαμάνη, ομότιμου καθηγητή Δημογραφίας, για το Ινστιτούτο ΕΝΑ,
επισημαίνεται ότι, αν και η μείωση
του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας
δεν μπορεί να αποφευχθεί, αυτή των
απασχολουμένων, αντιθέτως, είναι
δυνατή υπό δύο προϋποθέσεις:
i) Αν αυξηθεί το ποσοστό συμμέτοχης
των απασχολουμένων στις ηλικίες
20-64 ετών, που σήμερα είναι από
τα χαμηλότερα στην Ε.Ε. (66%),
καθώς έχουμε αφενός μεν από τα
χαμηλότερα ποσοστά συμμετοχής
των ηλικιακών αυτών ομάδων στο
εργατικό δυναμικό, αφετέρου δε
από τα υψηλότερα ποσοστά ανεργί
ας. Το σημερινό αυτό μειονέκτημα
μπορεί στο μέλλον να μετατραπεί
σε πλεονέκτημα, αν προοδευτικά
και σε βάθος χρόνου, με ορίζοντα το
2050, τα ποσοστά συμμετοχής των
20-64 ετών στον οικονομικά ενεργό
πληθυσμό ως και αυτά της ανεργίας
φθάσουν τα αντίστοιχα με τα υπάρχοντα σήμερα σε μια σειρά χωρών
της βορείου Ευρώπης, όπου οι απασχολούμενοι αποτελούν το 82% των
20-64 ετών. Στην περίπτωση αυτή,
οι απασχολούμενοι στη χώρα μας
το 2050 θα μειωθούν «μόνον» κατά
300.000 (από 4.000 το 2022 σε 3.700
το 2050). Αυτό πρακτικά σημαίνει
ότι, αν επιτευχθεί η προοδευτική μετ
τάβαση από το 66% στο 82%, ενώ ο
πληθυσμός εργάσιμης ηλικίας 20-64
ετών αναμένεται με βάση το ενδιάμεσο σενάριο να μειωθεί σχεδόν
κατά 25% (από 6 στα 4,5 εκατ.), οι
απασχολούμενοι θα μειωθούν μόνον
κατά 300.000.
ii) Αν το θετικό καθαρό μεταναστευ
τικό ισοζύγιο της περιόδου 20222049 από +140.000 που προβλέπουν
τα Η.Ε. σε όλα τα σενάρια υπερτριπλασιαστεί (480.000 συνολικά για
το 2022-2049). Η μεταβολή αυτή θα
προσθέσει περίπου 350.000 άτομα
στον πληθυσμό της εργάσιμης ηλικίας, οδηγώντας όλα τα σενάρια σε μια
μικρότερη μείωση του πλήθους της
ηλικιακής ομάδας 20-64 ετών και,
κατ' επέκταση, θα προσθέσει άλλα
300.000 άτομα στους απασχολουμέ
νους, με αποτέλεσμα στο ενδιάμεσο
σενάριο ο πληθυσμός τους το 2050
να είναι ο ίδιος με αυτόν του 2022.