1ï ÐÁÍÅËËÇÍÉÏ
ÂÑÁÂÅÉÏ ÊÁËÕÔÅÑÏÕ
ÊÕÑÉÏÕ ÁÑÈÑÏÕ
***
ÔÉÌÇÔÉÊÇ ÄÉÁÊÑÉÓÇ
Áðü ôï ºäñõìá
ÐñïáãùãÞò
Äçìïóéïãñáößáò
Áè. Â. Ìðüôóç

ÁÄΕÓÌÅÕÔÇ ÅÂÄÏÌÁÄÉÁΙÁ ÅÖÇÌÅÑΙÄÁ
Ç áñ÷áéüôåñç ôïõ íïìïý Áéôùëïáêáñíáíßáò
×Üñéôé Èåïý, ðñþôç åöçìåñßäá óôï íïìü óå áíáãíùóéìüôçôá, áíáãíùñéóéìüôçôá, ðïéïôéêÜ ÷áñáêôçñéóôéêÜ, óõ÷íüôçôá áíÜãíùóçò ê.ëð.,
ìåôÜ áðü ðáíåëëáäéêÞ äçìïóêüðçóç ôùí åôáéñåéþí MRB, VPRC, Metron Analysis (ìå åíôïëÞ ôïõ õðïõñãåßïõ Åðéêñáôåßáò)
Ιδρυτής:  ΑΝ∆ΡΕΑΣ Ι. ΚΑΝΗΣ - Ιδιοκτήτης, Εκδότης: ΑΛΕΞΑΝ∆ΡΑ ΚΑΡΑΧΡΗΣΤΟΥ - ΚΑΝΗ - Γραφεία: Παναγοπούλου 10 & Ποιητών. ΤΗΛ.: 26410.29975, FAX: 26410.28614
Τιµή φύλλου 1 ΕΥΡΩ¸ Έτος 64o - E-mail: [email protected] - ÔÅÔÁÑÔÇ 25 ΙΟΥΝΙΟΥ 2025 - Αριθ. Φύλλου 2882

ÐËÇÑÙÌÅÍÏ ÔÅËÏÓ
ÔÁ×. ÃÑÁÖÅÉÏ
ÁÃÑÉÍÉÏÕ
ΚΩ∆ΙΚΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ
2006

Κύριο Άρθρο

Ζωή χωρίς χαρά
αντέχεται^ χωρίς ελπίδα όχι
«Ελπίς βλεποµένη ουκ έστιν ελπίς» (Ρωµ. η’ – 24)
(Σε δύο ενότητες)
ΜΕΣΑ σε ένα µεγάλο ξεραµένο βαθύ πηγάδι έπεσε ένα
µικρό γα?δουράκι. Πολεµούσε να ανέβει, µα ήταν αδύνατον.
Τα τοιχώµατα του πηγαδιού ήταν γλιστερά, χωρίς εσοχές ή
εξοχές. Το αφεντικό του µαζί µε τους γείτονες προσπάθησαν
να το ανεβάσουν, µετερχόµενοι διάφορους τρόπους, αλλά
δεν τα κατάφερναν. Κατέβηκε κι ένας γεροδεµένος νέος. Με
τη βοήθεια του σχοινιού, δοκίµασε να το δέσει, αλλά κάθε
που πλησίαζε το καηµένο ζώο φοβόταν τόσο πολύ που
χτυπιόταν στα τοιχώµατα, πράγµα επικίνδυνο και για το ζώο
και για το νεαρό.
∆ΕΝ ΥΠΗΡΧΕ λύση. Απελπίστηκαν^ τα παράτησαν. Για
να επισπεύσουν το θάνατό του, να µην το ταλαιπωρήσουν,
αποφάσισαν να το θάψουν πετώντας µέσα στο πηγάδι χώµα.
Πήραν τα φτυάρια κι άρχισαν. Φαίνεται όµως πως ο µόνος
που δεν είχε χάσει την ελπίδα του ήταν ο µικρός γα?δαράκος.
Κάθε φορά που οι φτυαριές χώµα έρχονταν πάνω του,
εκείνος τινάζονταν και το χώµα έπεφτε κάτω. Ερχόταν το
χώµα – τινάζονταν – έπεφτε. Σε λίγη ώρα, στον πάτο του
πηγαδιού είχε δηµιουργηθεί ένα στέρεο χωµάτινο στήριγµα,
πάνω στο οποίο πατούσε το ζώο. Ένα επίπεδο το οποίο όλο
και υψωνόταν προς το χείλος του πηγαδιού. Προς την
ελευθερία. Η οποία ήρθε µετά από κάποια ώρα. Και αρκετό
χώµα…



ΕΛΠΙ∆Α είναι η ακλόνητη πίστη ότι ο Θεός δεν θα µας
αφήσει ποτέ αβοήθητους. Ο άνθρωπος που έχασε την πίστη
του στον Θεό, έχασε και την ελπίδα του. Και ο άνθρωπος που
έχασε την ελπίδα του είναι πνευµατικά ασθενής. Ψυχικά
άνευρος.
ΟΤΑΝ ο Θεός κλείσει στη ζωή µας µια πόρτα, ανοίγει
κάποια άλλη. Μεγαλύτερη. Κι εµείς δεν πρέπει να µένουµε µε
τα µάτια προσηλωµένα στην κλεισµένη πόρτα, αλλά να
αναζητάµε την ανοικτή. Για να κλείσει ο Θεός την πρώτη, κάτι
έβλεπε. Κάτι δεν θα πήγαινε καλά, παρ’ ότι δεν φαινόταν.
ΤΙΠΟΤΕ, µα τίποτε δεν επιτρέπει ο Θεός να συµβεί,
παρά µόνο αυτά τα οποία θα αποβούν προς το καλό της
ψυχής του ανθρώπου. Η διαφορά µας είναι ότι οι άνθρωποι
αξιολογούµε τα συµβάντα της ζωής µας εδώ στη γη και
κτίζουµε τις επιθυµίες µας σύµφωνα µε τον σύντοµο και
πρόσκαιρο βίο µας, ενώ ο Θεός κατευθύνει το συµφέρον του
ανθρώπου µε προοπτική αιωνιότητας.
ΟΛΟΙ µας βέβαια οφείλουµε να προσπαθούµε να
κάνουµε αυτό που µπορούµε. Αυτό που περνά από το δικό
µας χέρι, εξαντλώντας κάθε δυνατότητα. Και αυτό, συνήθως,
είναι λίγες µονάδες επί τοις εκατό. Το υπόλοιπο, και πολύ
περισσότερο, το αναλαµβάνει ο Κύριος.
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ εύκολα φοβούµαστε και δύσκολα
ελπίζουµε. Και όσο αυτά τα συναισθήµατα του φόβου, της
απελπισίας, της απόγνωσης, ριζώνουν µέσα µας και
καρποφορούν, τόσο λιγότερος χώρος µένει για την ελπίδα.
ΚΑΙ ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάµε ότι ένα πολύ µεγάλο
µέρος από τις έγνοιες και τις αγωνίες µας οφείλεται σε
φόβους και εφιάλτες που δεν θα έρθουν ποτέ. Άλλωστε, τις
περισσότερες φορές, ο Θεός επιτρέπει µία αποτυχία, η οποία
τελικά γίνεται η αρχή ενός θριάµβου.
ΛΙΓΟ πριν την αυγή, το σκοτάδι είναι περισσότερο
πηχτό. Εκεί κορυφώνεται η αγωνία µας. Στο βαθύ σκοτάδι
της αγωνίας, της απουσίας (φαινοµενικά) κάθε ελπίδας. Εκεί
απελπιζόµαστε τελείως. Λίγο πριν ανατείλει ο λαµπερός ήλιος
της λύτρωσης.
ΣΤΟ ΓΑΜΟ της Κανά, ο Κύριος κάνει το πρώτο θαύµα
Του, µετατρέποντας το νερό σε κορυφαίας ποιότητος κρασί.
Πότε; Όταν πια δεν υπήρχε σταγόνα κρασί µέσα στις 6
υδρίες. Τότε που κάθε ελπίδα είχε χαθεί.
Ο ΛΑΖΑΡΟΣ είναι ήδη 4 ηµέρες νεκρός. « Κύριε, ήδη
όζει ˙ τεταρταίος γαρ έστι», λέγει η Μάρθα ξαφνιασµένη στον
Χριστό, όταν Εκείνος τους προτρέπει «άρατε τον λίθον».
«Μετακινήστε αυτόν τον λίθον».
(Συνέχεια στη σελ. 2)

Οι αφίσες «έπνιξαν» την πόλη

Τα τελευταία χρόνια η αφισοκόλληση
έχει εξελιχθεί σε µία µεγάλη πληγή για την
πόλη. Ειδικά την Άνοιξη, το Καλοκαίρι και το
Φθινόπωρο το Αγρίνιο γεµίζει από κάθε
είδους αφίσες.
Αφίσες παντού. Στις κολόνες, στις
προθήκες καταστηµάτων, στις στάσεις
αστικών λεωφορείων, στα καφάο του ΟΤΕ,
στους τοίχους, στις εισόδους ακατοίκητων
σπιτιών, σε κάδους απορριµµάτων&
Αφίσες παντού. Σε προστατευτικά κάγκελα ιερών ναών, σε παγκάκια, σε ζαρντινιέρες, σε δέντρα& Όλη η πόλη καλυµµένη
από αφίσες.
Αφίσες που διαφηµίζουν τραγουδιστές
σε πανηγύρια, θεατρικές παραστάσεις,
εκδηλώσεις, αλλά και ψητά αρνιά, προβατίνες, κατσικάκια γάλακτος& Ο πολιτισµός της πόλης στα καλύτερα του&
Ο δήµος Αγρινίου, πριν λίγα χρόνια,
είχε λάβει απόφαση για την απαγόρευση
της αφισοκόλλησης, η οποία θα επιτρέπονταν µόνο για ειδικές περιπτώσεις και µετά
από ειδική άδεια, όπως π.χ. για φιλανθρωπικό σκοπό. Από τότε, αντί – λογικά – οι
αφίσες να µειωθούν στο ελάχιστο, αυξήθηκαν στο µέγιστο βαθµό, αφού έλεγχος δεν
υπάρχει. Επεκτάθηκαν µάλιστα στην εθνική
οδό, από το ένα άκρο της πόλης ως το
άλλο. Έτσι, ο ξένος, ο επισκέπτης που θα
µπει στην πόλη από την είσοδο του Αγίου
∆ηµητρίου, θα αντικρύσει ένα «δάσος» από
αφίσες να τον υποδέχονται. Όταν δε φύγει,
κάποιες άλλες αφίσες θα τον αποχαιρετούν
στους δύο κόµβους, του «Αλιµέντα» και
στον «σαλίγκαρο» του ΚΤΕΛ.
Το αν και πόσο επικίνδυνη είναι αυτή
κατάσταση για την πρόκληση τροχαίων
δυστυχηµάτων δεν φαίνεται να ενδιαφέρει
κανέναν. Καµία αρµόδια αρχή. Όποιος
θέλει, κολλά όπου θέλει, όποτε θέλει. Ακόµα
και στα σήµατα οδικής κυκλοφορίας, και
όλοι γνωρίζουµε τι κινδύνους εγκυµονεί
αυτό.
Ακόµα χειρότερη γίνεται η κατάσταση
όταν, ενώ οι εκδηλώσεις έχουν πραγµατοποιηθεί, οι αφίσες µένουν κολληµένες,
χωρίς κανένας να ενδιαφέρεται να τις αποµακρύνει. Η λύση δίνεται από τα πρώτα
πρωτοβρόχια του Οκτωβρίου και& οριστι-

κά από κάποιες περαστικές καταιγίδες του
Νοεµβρίου, οπότε οι αφίσες – επιτέλους –
ξεκολλάνε και πέφτουν στους δρόµους µε
άγνωστη πλέον την κατάληξή τους&
Ρωτάµε:
Α) Οι άνθρωποι αυτοί έχουν λάβει
άδεια από τον δήµο Αγρινίου;
Β) Οι εκδηλώσεις τους είναι κάτι το εξειδικευµένο, το ιδιαίτερο ή έχει καταργηθεί
σιωπηλά ο νόµος;
Γ) Γιατί ο δήµος δεν υποχρεώνει τους
διοργανωτές να αποµακρύνουν τις αφίσες
και να απαλλάξουν την πόλη από την αφισορύπανση, την εποµένη κιόλας της εκδήλωσης;
∆) Γιατί η πόλη θα πρέπει να αυτοϋποβιβάζει τόσο πολύ το πολιτιστικό της επίπεδο και να περιέρχεται σ’ αυτό το πρωτοφανές και αχαρακτήριστο χάλι, το οποίο διαρκεί όλο σχεδόν το χρόνο. Αν αυτό λέγεται
πρόοδος και εξέλιξη, τότε οι έννοιες χάνουν
το νόηµά τους.
Ε) Ο Ιούνιος βαδίζει προς το τέλος του
και υπάρχουν ακόµα αφίσες που διαφηµίζουν εκδηλώσεις περασµένων µηνών.
Εκτιµώ ότι δικαιούµαστε µια υπεύθυνη
απάντηση από την αρµόδια υπηρεσία του
δήµου Αγρινίου και πολύ περισσότερο οι
συµπολίτες µας που ρωτούν. Και είναι πολλοί.
Τέλος, να υπογραµµίσουµε µε έντονο
µολύβι, ότι όποια κρίση µας είναι καλοπροαίρετη, έµφορτη αγάπης και ενδιαφέροντος
για την πόλη, έµπλεη σεβασµού και
εκτίµησης για τη δηµοτική αρχή, απαλλαγµένη από κάθε είδος προκατάληψης, εµπάθειας, µικρότητας. Μακριά από ‘µας αυτά!
Και επιµένουµε. Η πόλη ανήκει σε
όλους. Όλοι πρέπει να αποδεχτούµε και να
αναλάβουµε τις ευθύνες οι οποίες αναλογικά µας ανήκουν σε ό,τι αφορά την εικόνα
της.
Η κοινωνική µας ευαισθησία, η κουλτούρα µας, ο πολιτισµός µας, όχι µόνο δεν
καταδεικνύονται από την προαναφερθείσα
κατάσταση, αλλά αµαυρώνονται µε ανήκεστο τρόπο.
Αυτή είναι η αλήθεια και τίποτε άλλο.
Νικόλαος Κανής

«Αρχειακή
Βιβλιοθήκη
Ακακία
Κορδόση»:
Το Μεσολόγγι
τιµά την
Ακακία
Κορδόση

(Σελ. 20)

Εξάρθρωση
κυκλώµατος
αρχαιοκαπηλίας στην
Αιτωλ/νια –
Σε πλήρη
εξέλιξη
µεγάλη
αστυνοµική
επιχείρηση

(Σελ. 20)

Στο καλεντάρι της 37ης
Πράσινο φως για την ΟΧΕ Ακτίου Reggata φιλίας
Βόνιτσας και Αµφιλοχίας: 13,4
“Appuntamento in Adriatico e εκατ. ευρώ για 70 έργα ανάπτυξης
Ionio” η Aιτωλοακαρνανία
και αναβάθµισης
(Σελ. 2)
υποστηρίζει την εξαιρετική
δράση της Ναυτικής
Ο Μάντης Κάλχας
Εβδοµάδας
(Σελ. 2)

Ισχυρή φωνή της τοπικής
εστίασης στην Π.Ο.Ε.Σ.Ε. –
Επανεκλέχθηκε ο
Κωνσταντίνος Ναστούλης

(Σελ. 4)

Γράφει ο Βασίλης Σταρακάς,
παλαίµαχος ποδοσφαιριστής του Παναιτωλικού
(Σελ. 15)

Τιµητική διάκριση για το Τµήµα
ΕΤΤ του Αγρινίου – Μήνυµα
συγχαρητηρίων από τον ∆ήµαρχο

(Σελ. 20)